เชียนเหมี่ยนในที่สุดก็เข้าใจ ว่าตัวตนของมันถูกเปิดโปงแล้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความขัดใจ
ร่างของมันบิดเบี้ยวผิดธรรมชาติ กระดูกลั่นดังกร๊ากๆ
ในพริบตา จากหญิงงามผู้มีเสน่ห์จับใจก็กลายเป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง
นี่คือรูปลักษณ์จริงของจิ้งจอกเชียนเหมี่ยนหลังแปลงเป็นร่างมนุษย์
ต้องยอมรับว่าเมื่อแปลงเป็นมนุษย์แล้ว จิ้งจอกเชียนเหมี่ยนช่างหล่อเหลาสง่างาม ไม่ธรรมดา
ไม่แปลกใจเลยที่เสินอินรักมันเหลือเกิน
ดวงตาคมยาวเย็นชาของเชียนเหมี่ยนจ้องตรึงอู๋ไป๋ไม่วางตา “แกรู้ได้ยังไง?”
แต่อู๋ไป๋กลับเมินมันสนิท
แค่สัตว์ขี่ ไม่มีทางที่เขาจะเสียเวลาใส่ใจ
อู๋ไป๋มองไปที่เสินอิน “ถึงตานายบ้างแล้ว”
เสินอินยิ้มเยาะอย่างเจตนาร้าย
“อู๋ไป๋ ฉันเคยคิดว่านายฉลาดเฉียดสวรรค์ แต่ไม่คิดว่าจะโง่เขลาขนาดนี้……ตอนนี้เชียนเหมี่ยนปลอดภัยแล้ว นายว่าฉันจะปล่อยสาวใช้ของนายไปง่าย ๆ เหรอ?”
แววตาอู๋ไป๋เริ่มเย็นเยียบ “ฉันเคยให้โอกาสนายมาแล้ว เป็นนายเองที่เดินหน้าหาความตาย”
เสินอินยิ้มอย่างภาคภูมิ “เชียนเหมี่ยน ฟื้นพลังฝีมือของนายกลับมาให้เต็มที่ ให้ท่านเทพสูงสุดได้เห็นกันหน่อย ถ้าเขาลงมือ นายมีโอกาสชนะกี่ส่วน”
ใบหน้าของเชียนเหมี่ยนยิ้มเหยเก
ในร่างดังเสียงเบา ๆ ราวกับหลุดพ้นจากพันธนาการบางอย่าง
พลังของมันพุ่งสูงอย่างบ้าคลั่ง ในชั่วขณะก็ไปถึงระดับที่น่าสะพรึง
พลังอันน่าสยองนั้นทำให้ฟ้าดินสะเทือน
ในรัศมีพันลี้ ขุนเขาแตกร้าวถล่ม
ฟ้าเบื้องบน บิดเบี้ยวไปหมด
เชียนเหมี่ยนในตอนนี้เหมือนพระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่กดข่มฟ้าดิน ยกมือขึ้นก็เผาขุนเขา ต้มทะเล ทำลายฟ้าถล่มแผ่นดินได้
ขั้นครึ่งเซียน
“โว๊ย! ไอ้สัตว์นี่แรงขนาดนี้เลยเหรอวะ?”
ซีเหมินหยุนอี้ตัวแข็งค้าง
เสี่ยวชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “ไม่คิดว่าฝีมือของเชียนเหมี่ยนจะแรงขนาดนี้ บวกกับเสินอิน สองขั้นครึ่งเซียน ไม่รู้อู๋ไป๋จะมีวิธีรับมือหรือเปล่านะ?”
ดวงตาอู๋ไป๋แคบลงเล็กน้อย
“เสินอิน ดูเหมือนช่วงกาลเวลาไร้ที่สิ้นสุดนายไม่ได้อยู่เฉยเลยสินะ ถึงกับเลี้ยงสัตว์นี่ขึ้นมาได้ถึงขั้นนี้”
เสินอินหัวเราะเยาะ “กลัวแล้วสินะ?”
“กลัวก็ไม่ถึงหรอก แค่มันขึ้นถึงขั้นครึ่งเซียนก็เถอะ ในสายตาฉันมันก็ยังเป็นแค่ไอ้สัตว์”
ดวงตาเสินอินเปี่ยมไปด้วยเจตนาฆ่า