"พลาดพลั้งเพราะฤทธิ์สุรา?" อู๋ไป๋แสยะยิ้มเย้ยหยัน "เมาแล้วย่อมรู้ตัวบ้างสิ จะมีเรื่องบ้า ๆ อย่างพลาดพลั้งเพราะฤทธิ์สุราได้ยังไง? พวกเธอก็เชื่อกันได้"
เจียงอิ้งเยว่พยักหน้าน้อย ๆ กล่าวว่า "ที่เจ้าพูดมาก็ถูก โทษข้ากับพี่สาวตอนนั้นยังอ่อนหัด แม้แต่พี่สาวเองก็คิดว่าเป็นเพราะฤทธิ์สุรา"
"ตอนนั้นท่านอาจารย์ก็รู้แก่ใจ แต่ก็ใจอ่อนไม่ยอมฆ่าถังเฮ่าฉุน"
"หลังจากนั้น พี่สาวข้าก็พบว่าตัวเองตั้งครรภ์ ลูกคนนั้นก็คือเป่าเอ๋อร์ เดิมทีพี่สาวอยากจะเอาออก แต่สุดท้ายก็ทนทำไม่ลง อย่างไรก็คือชีวิตหนึ่ง"
"มู่จิ่วโจวรู้เรื่องแล้วก็โศกเศร้าเสียใจ ขังตัวเองอยู่ที่ผาสำนึกผิดของสำนัก ทั้งวันทั้งคืน ฝึกกระบี่อย่างบ้าคลั่ง ตัดขาดจากโลกภายนอก ไม่ยอมพบใคร"
"ข้าเคยขึ้นไปหาที่ผาสำนึกผิดนับร้อยครั้ง แต่มู่จิ่วโจวก็หลบหน้าไม่ยอมพบมาตลอด"
"จนกระทั่งเป่าเอ๋อร์เกิดได้ครึ่งปีกว่า ความทะเยอทะยานของถังเฮ่าฉุนที่ถูกเก็บกดไว้ก็ปะทุออกมาจนได้ เขาเอ่ยปากขอท่านอาจารย์หลายครั้งหลายคราให้ถ่ายทอดชุดวิชากระบี่ให้ แต่ท่านอาจารย์ก็ไม่ยอม"
"แต่เจ้าไอ้สัตว์นี่ เพื่อให้ได้วิชากระบี่มา กลับใช้วางยาพิษสังหารท่านอาจารย์ แล้วชิงวิชากระบี่ไป แต่วิชาที่มันชิงไปได้กลับเป็นแค่ฉบับตกค้าง ไม่สมบูรณ์ ส่งผลให้หลังจากฝึกแล้วนิสัยเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง คลุ้มคลั่งราวกับปีศาจ"
"พอมองว่าเรื่องจะแดงขึ้นทุกที ถังเฮ่าฉุนผู้ชั่วช้ากลับคิดจะฆ่าข้ากับพี่สาวเพื่อปิดปาก แม้แต่ลูกของตัวเองวัยขวบเดียวก็ไม่คิดจะปล่อยไว้"
"พี่สาวเพื่อปกป้องข้ากับเป่าเอ๋อร์ จึงให้ข้าพาเป่าเอ๋อร์หนีขึ้นไปหามู่จิ่วโจวที่ผาสำนึกผิด ส่วนนางเลือกที่จะอยู่เผชิญหน้ากับถังเฮ่าฉุนเอง"