จ้าวเค่อหานส่งเสียงเย็นชา ก่อนพุ่งเข้าโจมตีอู๋ไป๋ทันที
คนยังไม่ถึง ดาบเดียวก็ฟาดฟันออกมา
ฉับพลัน ท้องฟ้ายามค่ำคืนก็สว่างวาบ นั่นไม่ใช่ลำแสงดาบเดียว แต่เป็นกลุ่มใหญ่ นับสิบกว่าลำ
อู๋ไป๋ยกยิ้มเล็กน้อย พลังอัสนีทั่วร่างพลุ่งพล่าน ยกมือตบเบา ๆ อัสนีซัดเป็นระลอก แสงจ้าบาดตากดประกายคมของกลุ่มลำแสงดาบนั้นจนสิ้น
ดุจฟางถูกพายุพัด ไอคมหาญถูกอัสนีฉีกกระชากในพริบตา ระเบิดเป็นละอองแสงทั่วฟ้า
สีหน้าจ้าวเค่อหานเปลี่ยนไปฉับพลัน ถอยหลังด้วยความเร็วปานสายฟ้า
ตูม!
พรรณไม้กลายเป็นเถ้าถ่าน พื้นดินดำเกรียมแตกกระจาย
“สวย!” เฉินยวนตะโกนอย่างตื่นเต้น
เฮ่ออวิ๋นอี้พยักหน้าเบา ๆ วิชาสายอัสนีของหลินไป๋นี่ พลังทำลายล้างน่าทึ่งนัก
หลัวหยวนเจี๋ยมีสีหน้าย่ำแย่ลงอย่างมาก
จ้าวเค่อหานจ้องอู๋ไป๋อย่างเยือกเย็น พลางหัวเราะเย็น “ท่าที่มีอานุภาพขนาดนี้ ท่านหลินจางเหล่าจะใช้ได้สักกี่ครั้งกัน?”
ท่าไม้ตายที่น่าสะพรึงขนาดนี้ พลังที่ใช้ย่อมมหาศาล ต่อให้เป็นผู้แข็งแกร่งขั้นสวรรค์ ก็ใช้ได้ไม่กี่ครั้ง
ยังไม่ทันขาดเสียง กระบี่ในมือจ้าวเค่อหานก็ระเบิดประกายคมดาบเจิดจ้า ฟาดฟันกลางอากาศ กลุ่มไอคมหาญอีกกลุ่มก็แผ่คลุมเข้าใส่อู๋ไป๋
อู๋ไป๋ยิ้มน้อย ๆ ใจกลางฝ่ามือรวมพลังอัสนี ควบแน่นเป็นหอกยาวอัสนีในพริบตา
หอกยาวดั่งแสงดาว แทงออกดั่งสายฟ้า แต่กลับแทงออกเป็นเงาหอกนับไม่ถ้วน
เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวจนแก้วหูแทบแตก เลือดลมพลุ่งพล่าน
ไอคมหาญของจ้าวเค่อหานถูกบดขยี้จนย่อยยับ
อู๋ไป๋รวดเร็วดั่งลำแสง พุ่งเข้าหาจ้าวเค่อหาน หอกยาวดั่งมังกร เห็นเพียงอัสนีสายหนึ่งแหวกความมืด ส่องหน้าอันเย็นชาของจ้าวเค่อหานให้สว่างโร่