“ฮ่าๆๆ……”
ย่าฉีฟงหัวเราะคิดถึงใจไม่หยุด
ฝ่ายสำนักเทพไร้รูปกับประตูเลือดสลายที่แข็งแกร่งที่สุดก็มีแค่ลั่วเจินเทียนกับจางจินเชิงเท่านั้น
บัดนี้จางจินเชิงถูกจัดการไปแล้ว เหลือเพียงลั่วเจินเทียนคนเดียว ศึกครั้งประวัติศาสตร์นี้……ผู้ชนะในที่สุดก็คือสำนักยาเทวะของเขา
ลั่วเจินเทียนหน้าซีดเผือดเหมือนคนสูญเสียบิดามารดา
เขารู้ดีว่าชะตากรรมถูกกำหนดแล้ว
เขาจ้องมองอู๋ไป๋อย่างแน่วแน่ แววตาเต็มไปด้วยความชังชั่ว……ถ้าไม่ใช่เพราะคนคนนี้ พวกเขาคงไม่แพ้เร็วขนาดนี้
“เอ็งเนี่ยมันใครกันแน่?”
อู๋ไป๋ยิ้มบาง “เป็นใครไม่สำคัญ……ที่สำคัญคือตอนนี้นายควรจะคิดแล้วว่าจะรอดชีวิตอย่างไร”
“หลัวเจิ้นเทียน วันนี้นายต้องตายแน่นอน”
ย่าฉีฟงเต็มไปด้วยความฆาตกรรม เอ่ยเสียงเย็นชา
ลั่วเจินเทียนตะโกนด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน “สำนักยาเทวะ! เอ็งคิดว่าฆ่าฉันแล้วจะชนะงั้นรึ? สำนักเสินซวีกับประตูเลือดสลายจะไม่ปล่อยพวกเอ็งไปง่าย ๆ หรอก!”
“นายกำลังขู่ประมุขสำนักอย่างข้างนี้รึ?”
อู๋ไป๋เอ่ยขึ้น “พวกนายคุยกันต่อเถอะ ฉันขอตัวก่อน!”
ย่าฉีฟงอึ้งไปชั่วขณะ หันไปมองอู๋ไป๋ “นายสัญญาว่าจะช่วยฉันกำจัดพวกเขา จะผัดผ่อนหนีภาระอย่างงั้นรึ?”
อู๋ไป๋หัวเราะเยาะ “ประมุขย่าลืมไปรึเปล่า? ฉันสัญญาว่าจะช่วยนายกำจัดพวกมัน แต่ไม่ได้บอกว่าจะช่วยกำจัดให้หมดเกลี้ยง……ฉันไม่ได้ผิดสัญญา ส่วนที่เหลือนายก็จัดการกันเองแล้วกัน”
จบคำ อู๋ไป๋ไม่แม้แต่จะเผื่อเวลาให้ย่าฉีฟงเอ่ยปากต่อ ร่างกลายเป็นแสงสายหนึ่งพุ่งหนีไปแต่ไกล!
ย่าฉีฟงมุมปากกระตุก แววตาเยือกเย็นเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด