ในตอนที่ดาบใหญ่กำลังจะฟาดถูกพื้น หนูค้อนบังคับดาบใหญ่พุ่งทะยานกลับขึ้นไปบนอากาศ
จากนั้นก็เหวี่ยงดาบฟันไปยังผู้แข็งแกร่งระดับเซียนแดนดินที่เพิ่งถูกลากจะโดนพื้นเมื่อครู่
อีกฝ่ายโกรธจัด ตะโกนด่าลั่น ยกมือปล่อยฝ่ามือออกไป เสียงกรีดของลมฝ่ามือดังหวือ
หนูค้อนบังคับดาบใหญ่บินหลบหาง่าย ๆ
“เปรี้ยง!”
เผอิญมีเสียงระเบิดสยดสยองดังมาจากไกล ๆ ทั้งแผ่นดินและฟ้าสั่นสะเทือน
ผู้แข็งแกร่งเซียนแดนดินทั้งสามตกใจสะดุ้งเฮือก
“อ้า ท่านนายท่านตื่นแล้ว”
หนูค้อนยิ้มแฉ่งเต็มหน้า นางรู้สึกได้ว่าอู๋ไป๋ตื่นแล้ว
“ซิว!”
หนูค้อนบังคับดาบใหญ่พุ่งทะยานไปทางเรือใหญ่
อู๋ไป๋ตื่นจริง ๆ
ไม่ใช่แค่ตื่น แถมยังฝ่าฝันสำเร็จอีกด้วย
มุกเทพแห่งปฐพีแทบกลายเป็นสีขาวไปหมด พลังบริสุทธิ์แห่งแผ่นดินที่ก่อกำเนิดอยู่ภายในถูกดูดซับไปเกือบหมดเกลี้ยง
พลังที่เหลือก็เก็บไว้ใช้ภายหลัง หรือไม่ก็ปล่อยให้ต้าฉากับเสี่ยวชิงดูดกลืนไป
พออู๋ไป๋เก็บมุกเทพแห่งปฐพีใส่เสร็จ หนูค้อนก็บินกลับมาแล้ว
“ค้อนเหล็ก ทำได้ดีมาก!”
ถึงจะอยู่ระหว่างการฝึกฝน แต่เขาก็รู้เห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้นภายนอกชัดเจน
หนูค้อนดูเหมือนเด็กนักเรียนที่ได้รับคำชม ยิ้มแก้มปริเต็มหน้า
ช่วงนั้นเอง ผู้แข็งแกร่งทั้งสามก็ไล่ตามมาทัน
พอเห็นว่าอู๋ไป๋ตื่นแล้ว คนหนึ่งตะโกนโกรธว่า “เด็กน้อย นายกล้าหลอกเรา ส่งมุกเทพแห่งปฐพีมาให้เร็ว ๆ ไม่งั้น……”
“ไม่ต้องไม่งั้นหรอก นายก็ไม่ทำอะไรฉันได้อยู่ดี” อู๋ไป๋โบกมือตัดบท
“ปากกล้าจริง ถ้าไม่ส่งมุกเทพแห่งปฐพีมา อย่าโทษว่าเราไม่เกรงใจ”
อู๋ไป๋ส่ายหน้าอย่างเย้ยหยัน “มุกเทพแห่งปฐพีเป็นของที่ชายหนุ่มชุดขาวคนนั้นให้ฉัน มันเกี่ยวอะไรกับพวกนาย”
“ฮึ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่านายอยู่กับชายหนุ่มชุดขาวคนนั้นเป็นพวกเดียวกัน”
“จะเป็นพวกเดียวกันหรือไม่ก็ไม่เกี่ยวกับพวกนายเหมือนกัน แต่เมื่อกี้ใครโจมตียานของฉัน? รบกวนการฝึกของฉัน”
คนหนึ่งตวาดเสียงเข้ม “เป็นฉัน ถ้าไม่ส่งมุกเทพแห่งปฐพีมา ฉันจะรื้อเรือพัง ๆ ของนายเสีย”
ดวงตาอู๋ไป๋เย็นวาบ ยกมือตบปากไปจากระยะไกล
ชายชรารู้สึกพลังลมปราณพุ่งเข้าใส่หน้า เป่าผมยาวเม็ดเลยหัว ตบฟาดแก้มจนเจ็บแสบ
ชายชรารีบรวบรวมเกราะพลังคุ้มกาย
แต่น่าเสียดาย ไม่เป็นผลอะไรเลย