ยอดเขาราชาอสูรมีหินก้อนใหญ่สีขาวยาวสามเมตรวางอยู่
จริง ๆ แล้วมันคือหยกเย็น
เผ่าลิงแดงโดยธรรมชาติมีคุณสมบัติเป็นฝ่ายไฟ เหตุที่ราชาปีศาจลิงแดงนอนหลับสบายได้ทุกครั้งก็เพราะหยกเย็นก้อนนี้นี่เอง
ตอนนี้ราชาปีศาจลิงแดงอยู่ในร่างมนุษย์ แม้จะเป็นคนแต่ร่างกายใหญ่โตเทียมหมีพันธุ์ดุ ผมสีแดงเพลิงรุงรัง กำลังหลับใหลอย่างเป็นสุข
ไม่รู้ฝันดีเรื่องอะไร มุมปากไหลน้ำลาย เสียงกรนดังสนั่น
ทันใดนั้น เสียงฟ้าร้องระเบิดขึ้นกลางอากาศ แต่เสียงกรนของเขาก็ยังดังไม่เท่าเสียงฟ้านั้น
ทันทีทั้งภูเขาราชาอสูรสั่นสะเทือนรุนแรง ก้อนหินกลิ้งร่วงลงมาเนือง ๆ
ราชาปีศาจลิงแดงตกใจจนร่วงจากหยกเย็นลงมา
การล้มคราวนี้กลับทำให้เขาตื่นเต็มตา
เขาอดความโกรธไว้ในใจ แหงนหน้ามองขึ้นไป เห็นแต่ท้องฟ้าแจ่มใส ไร้เมฆมืด
อากาศแบบนี้ฟ้าย่อมไม่มีวันผ่า แปลว่าต้องมีคนมาก่อกวนแน่นอน
ใครกันที่กล้าหาญเช่นนี้ มาก่อกวนบนเขาราชาอสูร รบกวนการนอนหลับของเขา?
"ลิงแก่ คนเก่าคบกันมาถึงแล้ว ยังไม่ออกมารับรีบ ๆ?"
ขณะนั้นเอง เสียงที่คุ้นหูก็ดังขึ้น
ราชาปีศาจลิงแดงอึ้งเล็กน้อย งูใหญ่แก่นี่มันมาทำไม?
ทันใดนั้นเขาตบหน้าผากตัวเอง หน้าเคร่งเครียด บ่นพึมพำว่า "จบแล้ว ชีวิตสงบสุขของฉันสิ้นสุดซะแล้ว"
แน่นอน ต้องเป็นงูแก่นี่ที่อดทนกับไอ้หลานตัวดีของมันไม่ไหว เลยเอามาส่งคืน
ราชาปีศาจลิงแดงพุ่งขึ้นกลางอากาศ เสียงใดดังมาก็บินตามไปทางนั้น
จากระยะไกลเห็นกลุ่มคน ก็อดตกตะลึงไม่ได้