“ท่านอู่ ไม่ต้องให้ผมไปรับด้วยกันเหรอ”
อูเทียนเหนิงจะปล่อยให้เซี่ยเฉิงเหวินตามไปได้อย่างไร
“ไม่ต้อง นายรออยู่ตรงนี้แหละ ฉันไปแล้วกลับมาเร็ว ๆ นี้”
พูดไปพลางก็เดินไปเปิดประตู
แต่มือของเขาเพิ่งจะแตะที่จับประตู ตูม! กระจกหน้าต่างระเบิดแตกกระจายเกลื่อนพื้น
ลมกรรโชกพัดเข้ามา เอกสารบนโต๊ะถูกปัดปลิวหายไปทั้งหมด
ทั้งเซี่ยเฉิงเหวินและอูเทียนเหนิงตกใจสุดขีด
พอได้สติ ทั้งคู่ถึงพบว่าในห้องทำการมีคนเพิ่มขึ้นมาหนึ่งคน
เซี่ยเฉิงเหวินยังมึนงง แต่อูเทียนเหนิงรู้ทันที
เขาไม่เคยเห็นอู๋ไป๋มาก่อน แต่เคยได้ยินว่าอู๋ไป๋เป็นหนุ่มหล่อเหลาเลิศ
คนคนนี้แม้จะไม่ใช่อู๋ไป๋ ก็ต้องเกี่ยวข้องกับอู๋ไป๋แน่นอน แถมอย่างน้อยก็ต้องเป็นผู้แข็งแกร่งขั้นเทพ
อูเทียนเหนิงตั้งใจจะดันประตูหนี
แต่วินาทีถัดมา ร่างของเขาถูกพลังอันแข็งแกร่งกักขังเอาไว้ ขยับตัวไม่ได้เลย
จากนั้นก็ถูกแรงดูดสยองขับเคลื่อนลอยไป
อูเทียนเหนิงตกใจจนใบหน้าแก่ซีดขาวไร้เลือดฝาด
ไม่ว่าคนคนนี้จะเป็นอู๋ไป๋หรือเกี่ยวข้องกับอู๋ไป๋ ด้วยสไตล์การทำงานของอู๋ไป๋แล้ว เขาตายแน่
เขาอยากคุกเข่าขอชีวิต แต่ตอนนี้ขยับไม่ได้ จะคุกเข่าก็ไม่ได้
เซี่ยเฉิงเหวินเพิ่งได้สติ ถามเสียงสัปดง “คุณ...คุณเป็นใคร”
“อู๋ไป๋”
เซี่ยเฉิงเหวินสะท้านทั้งตัว
อูเทียนเหนิงตกใจจนเลือดในกายเย็นเฉียบ
“ตูม!”
เซี่ยเฉิงเหวินทรุดคุกเข่าลงกับพื้นทันที หัวเข่าทำให้พื้นแตกร้าว
แน่นอน กระดูกหัวเข่าของเขาก็แตกด้วย เจ็บจนแทบหมดสติ ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด
“ภรรยากับลูกสาวของหยวนเจิงอยู่ที่ไหน”
เซี่ยเฉิงเหวินพูดเสียงสั่น “นายปล่อยลูกชายฉัน ฉันถึงจะปล่อยพวกเธอ”
คิ้วดาบของอู๋ไป๋ขมวดเล็กน้อย เขาโบกมือเบา ๆ พลังไร้รูปร่างก็พันร่างเซี่ยเฉิงเหวินเอาไว้ แล้วส่งเขาออกไปนอกหน้าต่าง
ที่นี่สูงเกือบยี่สิบชั้น เซี่ยเฉิงเหวินตกใจจนฉี่รดตัวทันที
“ท่านอู่ ท่านอู่ช่วยผมด้วย……”
อู๋ไป๋หันไปมองอูเทียนเหนิง “ได้ยินไหม เขาให้นายช่วยเขาน่ะ”
อูเทียนเหนิงสั่นเทิ้มเหมือนตะกร้าร่อน ตอนนี้เขายังช่วยตัวเองไม่ได้เลย ใครจะมาช่วยเขากัน