อาธีน่าและถังเป่าเอ๋อร์อยู่ในห้องรับแขก
ผู้คุมสี่คน
สองคนอยู่หน้าประตู ฝีมือระดับต่ำของขั้นจักรพรรดิมนุษย์
ภายในอีกสองคน ฝีมือแกร่งกล้า คนหนึ่งถึงขั้นสูงสุดของมนุษย์เซียน
อาธีน่าตอนนี้เพียงระดับต่ำของมนุษย์เซียน ไม่แปลกที่จะถูกจับ
สองคนหน้าประตูจัดการได้ง่าย
อู๋ไป๋ลอยลงมาในลานบ้านอย่างเบาหวิว ปรากฏตัวตรงหน้าทั้งสองทันที
ทั้งสองตกใจยับ อ้าปากจะส่งสัญญาณเตือน
อู๋ไป๋ยกมือปราบทั้งสองลงทันที
ทั้งสองร่างอ่อนปวกเปียก เลือดไหลทั้งเจ็ดช่อง ล้มลงไปนอนแน่นิ่ง พลังอันแกร่งกล้าบดขยี้อวัยวะภายในจนแหลกลาญ
ญาณแผ่เข้าไปข้างใน
สถานการณ์ด้านในปรากฏชัดเจนในสมอง
อาธีน่าและถังเป่าเอ๋อร์นั่งอยู่บนโซฟา ทั้งคู่ถูกมัดด้วยเชือกพันเส้นสายพัน
โง่จริง ๆ โดนอาวุธของตัวเองมัดไว้
อู๋ไป๋เปิดประตูเข้าไปโดยตรง
ตรงข้ามอาธีน่าและถังเป่าเอ๋อร์ ชายชราสองคนนั่งอยู่
ได้ยินเสียงจึงหันมามองอู๋ไป๋
วินาทีที่เห็นอู๋ไป๋ ทั้งสองตัวแข็งค้างพร้อมกัน
แค่ชั่ววูบ ทั้งสองก็รู้ตัวทัน พุ่งเข้าหาอาธีน่าและถังเป่าเอ๋อร์พร้อมกัน
พวกมันฉลาดดี จะจับตัวประกันก่อน
แต่แค่ชั่ววูบที่ตัวแข็ง ก็ทำให้พวกมันเสียจังหวะไปแล้ว
อู๋ไป๋ร่างวูบก็มาอยู่ตรงหน้าอาธีน่าและถังเป่าเอ๋อร์
ยกฝ่ามือส่งไปเฉย ๆ
"เปรี้ยง!"
"เปรี้ยง!"
ทั้งสองที่พุ่งเข้ามาถูกแรงปะทะจนกระดูกหักเส้นเอ็นขาด บ้วนเลือดนองปาก กระเด็นลอยไปชนกำแพงด้านหลัง
รอยแตกลามไปทั่วกำแพง
ทั้งสองนอนแผ่เหมือนโคลนตม หน้าตื่นตระหนกสุดขีด
"พี่ชาย" ถังเป่าเอ๋อร์เห็นอู๋ไป๋ หน้ายิ้มแฉ่งด้วยความดีใจ
อู๋ไป๋หันไปเคาะหัวเธอหนึ่งที ตำหนิว่า "ตัวดี โดนโทรศัพท์แค่สายเดียวก็หลอกได้"
ถังเป่าเอ๋อร์ยิ้มเก้อ ๆ "แล้วพี่ชายก็โดนหลอกเหมือนกันไม่ใช่เหรอ"
"ฉันโดนนายหลอกต่างหาก"
ถังเป่าเอ๋อร์น้อยใจ บ่นพึมพำ "ฉันจะรู้ได้ไงว่าพวกนี้เจ้าเล่ห์ขนาดนี้ แอบอ้างเป็นคนโรงพยาบาลโทรมาหาฉัน"
อู๋ไป๋คลายมัดทั้งสอง
"ไม่เป็นอะไรใช่ไหม"
อาธีน่าส่ายหน้า "ดูเหมือนนายจับใบ้ของฉันได้"
อู๋ไป๋พยักหน้าเบา ๆ
มองไปที่ท้องของเธอ "ไม่เป็นอะไรใช่ไหม"
อาธีน่าลูบท้องเบา ๆ ส่ายหน้าช้า ๆ