คณะอู๋ไป๋ระงับลมหายใจ เดินอย่างระมัดระวังไปข้างหน้า
เพราะใต้พื้นดินที่พวกเขาก้าวผ่าน อาจมีกองทัพมดปลวกปีศาจซุ่มซ่อนอยู่
ไม่มีใครอยากถูกกองทัพมดปลวกปีศาจโจมตีระหว่างทางกลับบ้าน
หนึ่ง เพราะมดปลวกปีศาจนั้นยุ่งยากจริง ๆ จำนวนก็เยอะเหลือเกิน
สอง มันจะทำให้เสียเวลากลับบ้าน
จากบ้านมานานแสนนาน ทุกคนต่างคิดถึงบ้านกันเหลือเกิน
จากกันมาหนึ่งปีแล้ว ไม่รู้ว่าโลกจะเป็นยังไงบ้าง?
แต่ที่พวกเขาไม่รู้เลยคือ โลกกำลังแย่กว่าที่อู๋ไป๋และพวกคิดไว้
ยิ่งไม่ต้องคิดเลยว่า จุดหมายแรกที่ออกเดินทาง วังสี่เทพ ตอนนี้กำลังเจอปัญหาใหญ่
……
……
โลก วังสี่เทพ
เยว่ซูเซียวประมุขวัง นำพาเหล่าผู้อาวุโสและศิษย์ กำลังเผชิญหน้ากับกลุ่มคนหนึ่ง
สองฝ่ายจ้องกันด้วยแววตาเกรี้ยวกราด คมเหมือนดาบที่ถูกชักออกจากฝัก
แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาระแวง กลับเป็นเพียงชายหนุ่มที่ดูท่าทางอายุราวยี่สิบต้น ๆ คนเดียว
เขามาจากแดนเซียน ชื่อว่ากู่เจี้ยนเฟิง
หนึ่งปีก่อน อู๋ไป๋ขับไล่พวกต่างเผ่าออกจากหลงกั๋ว ฆ่าคนจากหมู่บ้านฟื้นคืนชีพและแดนเซียนจนไม่กล้าโผล่หัว
เพราะศพของไป๋เสี่ยวจวี๋ถูกขโมยไป อู๋ไป๋โกรธจัด ถอนรากถอนโคนสิบสามอำนาจใหญ่ ฆ่ากันจนศีรษะกลิ้งเกลื่อน เลือดไหลนองเป็นแม่น้ำ สั่นสะเทือนไปทั่ววงการยุทธ
นับแต่นั้น หมู่บ้านเกิดใหม่ แดนเซียน และพวกต่างเผ่า ต่างซุ่มตัวเงียบไป
สุดท้าย อู๋ไป๋และพวกลอบเดินทางไปยังโลกมารมืด
เรื่องนี้ปกติไม่มีใครรู้ พวกหนอนกินหน่อยเหล่านั้นก็ไม่กล้าโผล่หัว
แต่อู๋ไป๋หายไปนานเกินไป
ครึ่งปีก่อน พวกนั้นเริ่มลองของ บวกกับอัจฉริยะจากแดนเซียนปรากฏตัวบนโลกไม่ขาดสาย ความทะเยอทะยานจึงกดไว้ไม่อยู่ เริ่มออกมาก่อบาป