ซีเหมินหยุนอี้ลูบคางมองเงาร่างสง่างามลอยอยู่บนอากาศ ฉีกปากกว้างเหมือนปากกบแล้วพูดว่า
“หน้าอกโป่งสะโพกงอน เอวบางเอวคอด น้องสาวคนนี้ดูเป็นของเล่นดีนะ ให้ฉันลอง……”
อู๋ไป๋มือไวกว่า รีบเอามือปิดปากเขาทันที เพราะคนรอบข้างต่างหันมามองพวกเขาด้วยคำพูดของเด็กเสือคนนี้
เสี่ยวชิงรีบออกมาอธิบายกับทุกคน “เจ้าเพื่อนฉันคนนี้ตั้งแต่เด็กหน้าตาไม่เอาถึงใจกล้าไกลตัว สมองก็มีปัญหาหน่อย ๆ ทุกคนถือว่าเขาเพิ่งตดออกมาก็แล้วกัน”
ซีเหมินหยุนอี้กลอกตากลมเหมือนตากบ มองเสี่ยวชิงด้วยความโกรธ
“เฮ้ ทุกคนก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน เข้าใจกันอยู่แล้ว”
“ในฐานะผู้ชาย ใครจะไปไม่มีความคิดอะไรกับเทพธิดาหยานเยว่ได้? แหะ ๆ”
“ผู้ชายไม่เจ้าชู้ ร่างกายก็พัฒนาไม่ปกติ”
คนรอบ ๆ อีกสองสามคนพูดขึ้นพร้อมสีหน้าลามก
อู๋ไป๋กับเสี่ยวชิงมองหน้ากัน ก็ขำออกมา แล้วพยักหน้าหงึก ๆ ร่วมด้วย
ซีเหมินหยุนอี้ปัดมืออู๋ไป๋ออก พูดอย่างเอิบอิบ
“ได้ยินไหม ฉันนี่แหละความเป็นลูกผู้ชายแท้ สองคนนี่ไอ้พวกสองหน้า”
อู๋ไป๋กระซิบเบา ๆ “ปิดปากซะที ลืมไปแล้วเหรอว่ายังมีไซโคผู้ร้ายแอบจ้องเฝ้าพวกเราอยู่? นายอยากให้พวกเราตายให้เร็วขึ้นอีกงั้นเหรอ?”
“ฉันแค่ชมวินาทีนี้ว่าสาวคนนี้สวย ไม่ได้เลยเหรอ?”
อู๋ไป๋กลอกตา คิดในใจ: พี่คะ นายไม่รู้ตัวเองตอนนี้ขี้เหร่แค่ไหนเลยเหรอ?
เสี่ยวชิงเยาะเย้ย “ผู้หญิงคนนี้ติดอันดับ 49 ของบันไดดาวจันทร์ นายอยากใช้สมองตัวเองลองดูว่าดาบของนางคมแค่ไหนใช่ไหมล่ะ?”