พวกผู้ฝึกยุทธ์ชาวเกาะที่อยู่ตรงนั้น แม้จะเดือดดาลจนแทบระเบิด แต่ก็ไม่มีใครกล้ากระโดดออกมาท้าทายอู๋ไป๋
เมื่อกี้ที่อู๋ไป๋ทรมานสังหารคนเผ่าขนนกพวกนั้น พวกเขาเห็นกันจะจะตา ขวัญหนีดีฝ่อไปแล้ว
มีบางคนสายตาวิบวับ เกิดความคิดอยากถอยหนี
ดูเรื่องสนุกก็ดีอยู่หรอก แต่ชีวิตตัวเองสำคัญกว่า
ถ้าเกิดฮาราดะชินอิจิแพ้ แล้วอู๋ไป๋เปิดฉากฆ่าล้างบาง ใครจะห้ามเขาได้?
บางคนเริ่มแอบถอยหลัง เตรียมเผ่นแล้ว
อู๋ไป๋มองไปที่ฮาราดะชินอิจิ แผนภาพความเป็นความตายแผ่ขยายออกใต้ฝ่าเท้าอย่างช้า ๆ กลิ่นอายน่าหวาดกลัวพวยพุ่งรอบร่างราวกับพายุ
ปราณแท้จริงหลั่งไหลไม่ขาดสายเข้าสู่ไม้บรรทัดดำ
ผิวของไม้บรรทัดดำ แสงสีดำห้อมล้อม
ดาบซามูไรของฮาราดะชินอิจิถูกชักออกจากฝัก ประกายดาบเย็นเยียบทำให้ผิวหนังผู้คนเย็นยะเยือก
ทั้งสองคนมองกันจากระยะไกล
ทันใดนั้น ทั้งคู่ก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน ราวกับลูกธนูสองดอกที่พุ่งเข้าใส่กัน
ห่างกันสิบกว่าเมตร
ฮาราดะชินอิจิจับดาบด้วยสองมือ ดาบซามูไรถูกยกขึ้นสูง พลังดาบพวยพุ่งไม่หยุด ดาบซามูไรเล่มนั้นดูราวกับยาวขึ้นเป็นสิบกว่าเมตร แล้วฟันลงมาที่อู๋ไป๋อย่างรุนแรง
อู๋ไป๋ถือดาบใหญ่ที่คล้ายไม้บรรทัดดำด้วยมือเดียว ฟันกลางอากาศ พลังดาบน่าสะพรึงฉีกทลายห้วงว่าง ราวกับสายฟ้าสีดำเส้นหนึ่งฟันตรงไปที่ฮาราดะชินอิจิ
พลังดาบ พลังกระบี่ ปะทะกันกลางอากาศ ระเบิดตูมสนั่น
พายุร้ายแรงกวาดไปรอบทิศอย่างบ้าคลั่ง พื้นดินสั่นสะเทือนจนปริแตกเป็นเสี่ยง ฝุ่นคลุ้งและคลื่นดินโคลนซัดสาด