อู๋ไป๋พยักหน้าเบา ๆ
เมื่อครู่เฉิงอู๋เหวยแทบจะคุมตัวเองไม่ได้อยู่แล้ว ดวงตาเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้
แม้ภายนอกอู๋ไป๋จะทำเป็นไม่ใส่ใจ แต่ในใจกลับไม่กล้าดูถูกเฉิงอู๋เหวยเลย
คนคนนี้แทบจะฆ่าพวกเขาจะหมดเป็นฝูงแล้ว
ดังนั้นเพื่อความปลอดภัยของทุกคน ต้องหาทางสืบให้รู้ว่าไพ่ตายของเขาคืออะไร
อู๋ไป๋ขยับพลังปรับลมหายใจสักครู่ แล้วลุกขึ้นยืนพูดว่า "ไปกันเถอะ ล่าต่อ"
"ไปไหน?"
"บ้านสวนไร่หลังหนึ่งในชานเมืองทางเหนือ มีคนจากโลกเทพอยู่สองคน"
เสี่ยวชิงมองเขาแวบหนึ่ง "ไม่ใช่นายสืบเจอเองใช่ไหม?"
อู๋ไป๋อวดอ้างว่า "ทำไม่ได้ ใครให้ฉันมีเพื่อนเยอะล่ะ"
เสี่ยวชิงพูดเย็นชา "ศัตรูของนายมีมากกว่าเพื่อนของนายหลายเท่านัก"
อู๋ไป๋: "……"
เสี่ยวชิงคนนี้ ยิ่งอยู่ยิ่งคุยไม่รู้เรื่อง
ทั้งสามรีบพุ่งไปยังชานเมือง
ที่นี่มีบ้านสวนไร่กระจายอยู่มากมาย
แต่คนที่อาศัยอยู่ข้างในล้วนเป็นคนธรรมดา ภายใต้การกวาดด้วยญาณ การหาผู้ฝึกยุทธ์สองคนง่ายเหลือเกิน
อู๋ไป๋ระบุเป้าหมายได้
อู๋ไป๋ลงมายังลานบ้าน เสี่ยวชิงยืนอยู่บนหลังคา ส่วนซีเหมินหยุนอี้เฝ้ายามอยู่ภายนอก
อู๋ไป๋กระแทกเท้าลงพื้น อิฐแดงหลายก้อนพุ่งขึ้น ยิงตรงเข้าไปในห้องตรงกลาง
ประตูห้องถูกอิฐแดงกระแทกจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ
ภายในห้อง ชายสองคนฟาดฝ่ามือทำลายหลังคา พุ่งทะยานขึ้นสู่อากาศ
วงล้อสีครามสองวงพุ่งออกจากตัวชิงหลวน
ทั้งสองตกใจยิ่ง ปล่อยมือพร้อมกัน สั่นสะเทือนชิงหลวนจนแตกกระจาย
หลังคาทั้งหมดถูกพายุบดจนแหลกลาญ
ทั้งสองก็ถูกแรงระเบิดกระเด็นร่วงลงพื้น