"ครั้งนี้ฉันนำน้ำเลือดสายธารมาไม่เยอะหรอก แต่พอให้คนละหนึ่งหยด"
"ตระกูลหม่ากับตระกูลกู่ถือว่าผูกพันกันเหมือนคนในครอบครัวเดียว เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ พวกเรารู้สึกผิดจริง ๆ ขอร้องให้ทุกคนอย่าปฏิเสธ ช่วยรับคำขอโทษของพวกเราด้วยนะ"
กู่จื่อเฉินแสดงสีหน้าขอโทษอย่างจริงใจ
ศิษย์ตระกูลหม่าต่างตาเป็นประกายทันทีที่ได้ยินเรื่องน้ำเลือดสายธาร
พอได้ยินว่าการฝึกด้วยน้ำเลือดสายธารควบคู่กับน้ำจากน้ำพุนิรวาณจะได้ผลเท่าตัว แววตาของพวกเขายิ่งลุกโชนราวเพลิง
"ได้ ๆ ตระกูลกู่กับตระกูลหม่าผูกพันกันเหมือนครอบครัวเดียว ไม่ควรทะเลาะเสียทรัพย์เสียใจเพราะเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกเรายอมรับคำขอโทษของพวกแก"
หม่าจื๋อเสียวกล่าว
"มันแค่ความเข้าใจผิด ยิ้มแล้วลืมความแค้นกันเถอะ ออกไปข้างนอกเราก็ยังเป็นพี่น้องกัน"
หม่าอี้หรานตามมาด้วยรอยยิ้ม
อู๋ไป๋ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
ขวดเล็กในมือของกู่จื่อเฉินน่ะ เขาจำได้แม่นมาก
ข้างในไม่ใช่น้ำเลือดสายธารหรอก แต่เป็นสารพิษเชิ่นรูโกว
คนตระกูลกู่แสดงละครเก่งชะมัด
ถ้าไม่ใช่เพราะบรรยากาศไม่เหมาะ อู๋ไป๋อยากจะปรบมือให้สักรอบ
กู่จื่อเฉินยิ้มแฉ่ง เดินไปหาศิษย์ตระกูลหม่าที่บาดเจ็บ "พี่น้องท่านนี้มาก่อน"
"พี่น้อง ขอโทษจริง ๆ ขอโทษด้วยนะ!"
กู่จื่อเฉินพูดไปพร้อมกับหยดของที่อ้างว่าเป็นน้ำเลือดสายธารหนึ่งหยดส่งให้อีกฝ่าย
ด้วยความหวังในน้ำเลือดสายธาร อีกฝ่ายก็ใจกว้างยกโทษให้ตระกูลกู่
อีกไม่นาน ทุกคนก็ได้รับหยด 'น้ำเลือดสายธาร' คนละหนึ่งหยด
กู่จื่อเฉินยิ้มพูดว่า "น้ำเลือดสายธารห้ามโดนแสงอากาศนาน พลังวิญญาณจะระเหิดหมด ทุกคนรีบกินเข้าไปเลย แล้วฝึกร่วมกับน้ำจากน้ำพุนิรวาณ"
ศิษย์ตระกูลหม่าไม่ได้สงสัย ต่างกิน 'น้ำเลือดสายธาร' ลงไปทั้งคณะ
รอยยิ้มบนใบหน้าของกู่จื่อเฉินกลับเปลี่ยนเป็นเจือเยาะ
สารเชิ่นรูโกวแบบเสริมฤทธิ์นี่นา ไม่ต้องพูดถึงศิษย์ตระกูลหม่าพวกนี้ แม้แต่มหาเซียนต้าหลัวขั้นสมบูรณ์ยังไม่รอดเลย
ดังนั้นอีกไม่นานอาการก็เริ่มแสดงออก
ศิษย์ตระกูลหม่าทุกคนรู้สึกว่าพลังฝึกฝนทั้งร่างเหมือนถูกดูดจนเกลี้ยง แขนขาอ่อนแรง มืดฟ้ามัวดิน จะยืนตรง ๆ ก็แทบไม่ไหว
"น้ำเลือดสายธารนี่มันมีปัญหา!"