ตอนที่อู๋ไป๋กลับมา ฟ้าก็สว่างแล้ว
มาถึงหน้าห้อง กำลังจะผลักประตู แต่ประตูกลับเปิดจากด้านใน
"ไม่ได้นอนทั้งคืนเลยเหรอ?"
อู๋ไป๋มองหลินตั้นจวง
หลินตั้นจวงกล่าว "ฉันกังวลว่าพวกเผ่ามังกรดำกับคนจากหมู่บ้านชงเซิงจะโผล่มา"
แล้วก็เลื่อนสายตาไปที่กล่องหินที่อู๋ไป๋แบกอยู่ "นี่อะไรน่ะ?"
"แย่งมาจากคนหมู่บ้านชงเซิงน่ะ"
อู๋ไป๋เดินเข้ามา วางกล่องหินลงบนโต๊ะ
"นายเจอคนจากหมู่บ้านชงเซิงแล้วเหรอ?"
อู๋ไป๋พยักหน้า แล้วบอก "ไม่ต้องห่วง! พวกเขาไม่ได้มาหาสองตายายหรอก ฉันจัดการพวกนั้นหมดแล้ว"
หลินตั้นจวงมองกล่องหิน "คนหมู่บ้านชงเซิงมาหมู่บ้านไป๋สือก็เพื่อนี่น่ะเหรอ?"
อู๋ไป๋พยักหน้า
"แล้วในกล่องนี่อะไร?"
"ตามที่พวกนั้นบอก มันเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ แต่ฉันค้นอยู่ตั้งนานก็หาวิธีไม่เจอ เปิดไม่ออก"
หลินตั้นจวงเดินเข้าไปมองกล่องหินด้วยความสงสัย
"ภาพต่อไง"
"หืม?" อู๋ไป๋มองเธออย่างไม่เข้าใจ
หลินตั้นจวงมองกล่องหิน แล้วอธิบาย "แผ่นสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ บนกล่องนี่ มันคือภาพต่อ"
อู๋ไป๋ตกใจ มองไปที่กล่อง แววตาค่อย ๆ สว่างขึ้น
ที่แท้ก็ภาพต่อนี่เอง มิน่าเขาถึงรู้สึกว่าภาพแกะสลักบนกล่องมันประหลาดมาก จนดูไม่ออกเลยว่ามันแกะสลักอะไร
หลินตั้นจวงชี้ไปที่มุมกล่องหิน พลางบอก "ดูนี่ ที่ว่างตรงนี้ ทำไว้ให้เราย้ายแผ่นสี่เหลี่ยมด้านหน้าได้ นี่ก็คือภาพต่อชิ้นหนึ่ง"
อู๋ไป๋ดีใจมาก รีบถาม "เธอต่อได้ไหม?"