อู๋ไป๋รีดตัวหลบออกจากแดนประลองชีวตา
กวาดสายตาไปรอบ ๆ ก็ไม่วายขำออกมา!
ดูท่าการฝังเจดีย์กาลเวลาไว้ถือเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง ถ้าเจดีย์ทองหดเหลือเท่าขนาดฝ่ามือ พอเขาโผล่มาแบบนี้...ไม่โดนบีบจนเป็นเนื้อบดก็แปลก
มีเจดีย์กาลเวลาค้ำอยู่ เจดีย์ทองก็เป็นไปไม่ได้ที่จะหดเล็กลงได้สุด
อู๋ไป๋ลอยลงมายืนนิ่งบนยอดเจดีย์กาลเวลา
ญาณแผ่ออกไป...เริ่มไล่ถอดรหัสรูปแบบเจิ้นภายในเจดีย์ทอง
ครั้งนี้โชคหนาเลยจริง ๆ กระดูกเต๋าและเรี่ยวชีวิตของจักรพรรดิสวรรค์ก็ทรงพลังเหลือเกิน ทำให้เขาฝ่าฟันขึ้นได้อีกสองชั้นติดกัน
ตอนนี้ทั้งประสาทสัมผัส วรยุทธ์ ร่างกาย รวมถึงศาสตร์เจิ้นของเขา ล้วนได้รับการยกระดับอย่างก้าวกระโดด
สังเกตไปราวครึ่งธูป อู๋ไป๋ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แววตาสุกใส "เจอแล้ว"
แม้เจดีย์ทองจะหดไม่ได้ แต่คลื่นเสียงก็ยังคงคลุกคลีมากมาย
คลื่นเสียงพุ่งชนร่างอู๋ไป๋ไม่หยุด แต่ตอนนี้ก็ไม่อาจทำอะไรเขาได้อีกแล้ว
ดาบฮุ่นตุ้นปรากฏในมือ
ฟันออกไปหนึ่งดาบ พลังดาบแผ่ไพศาล
ตรงจุดที่โดนพลังดาบ ผุดขึ้นเป็นรอยบากลึกทีละเส้น รอยเหล่านั้นช่างคล้ายคลึงกับรูปแบบเจิ้นที่สลักไว้บนผนังด้านในอย่างน่าทึ่ง
อู๋ไป๋ฟันดาบอีกครั้ง
รอยบากไขว้ขวางไปทั่วผนังด้านใน
แสงสีทองที่เคลื่อนไหววนอยู่นั้นพลันเปลี่ยนทิศ ไหลตามรอยบากไป
เจิ้นบนผนังด้านซ้ายพังพินาศทันที คลื่นเสียงเงียบหาย
อู๋ไป๋เปลี่ยนทิศทาง ฟันดาบต่อไป
ชั่วขณะนั้น พลังดาบอันคมกริบนับไม่ถ้วนพุ่งวนไปทั่วภายในเจดีย์ทอง