กู่หยุนไห่ทั้งโอหังและแข็งแกร่งยิ่ง
มู่จิ่วโจวปาดเลือดตรงมุมปาก เพ่งสมาธิกลั้นลมหายใจ รูม่านตาหรี่เล็กเท่าเสี้ยนข้าวสาลี เขารู้ว่ากู่หยุนไห่ลงมือครั้งนี้ มีเป้าหมายเอาชีวิตเขาและชิงหลวน
ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจอย่างหนึ่ง บุกเข้าใส่ก่อน เผื่อจะปกป้องชิงหลวนไว้ได้
"ชิงหลวน ไปจากที่นี่"
มู่จิ่วโจวตะคอกเสียงดุดัน ก่อนจะร่ายวิชากระบี่ กระบี่พลังยาวกว่าสิบเมตรปรากฏตรงหน้า มือทั้งสองประคองด้ามกระบี่ ผลักกระบี่ยักษ์เข้าหากู่หยุนไห่
กู่หยุนไห่ส่งเสียงเยาะอย่างดูแคลน "รนหาที่ตาย"
กู่หยุนไห่เคลื่อนร่างวูบหนึ่ง เข้าประชิดมู่จิ่วโจว ฝ่ามือฟาดลงมา พลังถาโถม
"ตู้ม!"
กระบี่ยักษ์ถูกพลังของกู่หยุนไห่บดขยี้จนแตก ระเบิดดังสนั่น มรสุมพายุคลั่ง
พรวด! มู่จิ่วโจวอ้าปากกระอักเลือดสดพุ่งพรวด
"จบแล้ว!"
กู่หยุนไห่ปรากฏเหนือศีรษะมู่จิ่วโจว เงื้อฝ่ามือฟาดลง
เสื้อขาวบนร่างมู่จิ่วโจวขาดวิ่น กระดูกหักเอ็นฉีก ร่างกระแทกดิ่งลงสู่พื้นดินราวกับลูกกระสุน
เสียงดังสนั่น!
พื้นดินระเบิดเป็นหลุมใหญ่ รอยร้าวขยายออกไปโดยรอบ
มู่จิ่วโจวเปื้อนเลือดนอนอยู่ก้นหลุม ไม่รู้เป็นตาย
ซีเหมินอวิ๋นอี้ลูกตาแทบถลน
จ้าวกระบี่ดับสูญแล้ว
ไอ้ระยำ แกจะตายอย่างสาสม ฉันสาบาน!
ซีเหมินอวิ๋นอี้คำรามเกรี้ยวกราด
"ท่านอู๋ จ้าวกระบี่สิ้นแล้ว ท่านรีบตื่นเถอะ"
ซีเหมินอวิ๋นอี้นัยน์ตาแดงก่ำ เงยหน้าขึ้นกลางอากาศ เอ่ยว่า "ชิงหลวน รีบหนี!"