อู๋ไป๋มองสำรวจสภาพแวดล้อมรอบ ๆ อยู่สักพักจึงเอ่ยว่า "เดินดูรอบ ๆ ก่อนแล้วค่อยว่ากัน"
ทั้งสองเดินไล่ดูรอบบริเวณหนึ่งรอบ
ไม่คิดว่าสำนักเสินซวี่กับประตูเลือดสลายจะทำถึงขั้นนี้ สุสานของผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิถูกปิดล้อมเข้มงวดทั่วบริเวณ แม้แต่บนอากาศก็ยังมีคนคอยเฝ้าตรวจ
ทั้งสองลงหลังบนยอดเขาที่ว่างเปล่าแห่งหนึ่ง เสี่ยวชิงพูดว่า "ทุกทางที่จะเข้าใกล้ถูกปิดกั้นหมดแล้ว จะลอบผ่านเข้าไปยากมาก"
อู๋ไป๋พยักหน้าเบา ๆ แล้วกล่าวว่า "ฉันเฝ้าสังเกตอยู่ช่วงก่อน ในกลุ่มคนของสำนักเสินซวี่กับประตูเลือดสลาย มีผู้บรรลุขั้นเซียนจวินไม่ต่ำกว่า 10 คน"
"คนพวกนี้แน่นอนว่าไม่ได้มาจากฐานที่มั่นใหญ่ของสำนักเสินซวี่หรือประตูเลือดสลาย มีโอกาสสูงมากที่จะเป็นคนจากสาขา.....พลังของสององค์กรนี้ล้ำเลิศเกินกว่าที่ฉันจินตนาการไว้"
เสี่ยวชิงขมวดคิ้ว "ไม่รู้ตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไงแล้ว? อย่าให้สำนักเสินซวี่กับประตูเลือดสลายเปิดสุสานใหญ่ไปเสียก่อน ไม่งั้นเราจะไม่ได้อะไรเลยแม้แต่น้ำแกง"
ดวงตาของอู๋ไป๋เปล่งประกายวูบวาบ
"ไป ไปหาคนถามข่าวดูสถานการณ์ก่อน"
อู๋ไป๋กับเสี่ยวชิงเดินมาถึงยอดเขาแห่งหนึ่งที่คนพลุกพล่าน ที่นี่ได้ยินข่าวสารมากมาย
หลังสืบเสาะไปช่วงหนึ่ง อู๋ไป๋ก็ทราบว่า.....ในสุสานใหญ่นี้มีม่านพลังกั้นอยู่ คนของสำนักเสินซวี่กับประตูเลือดสลายมาถึงหลายวันแล้ว แต่ก็ยังทำลายม่านพลังไม่สำเร็จ
เสี่ยวชิงลดเสียงลงพูดว่า "ทีนี้เราอาจทำแบบเดียวกับเทพโจรฉื่อฉวนได้ คือเจาะอุโมงค์ลอดไป......นายมั่นใจไหมว่าจะทำลายม่านพลังได้?"
อู๋ไป๋ส่ายหน้า "ไม่ได้ผลหรอก ม่านพลังที่แม้สำนักเสินซวี่กับประตูเลือดสลายก็ทำลายไม่ได้ ต้องมีระดับสูงมากแน่.....ยิ่งฉันทำลายได้ ก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะทำอย่างเงียบ ๆ ไม่มีใครรู้ตัว"
"ตอนนี้ได้แต่รอ รอให้พวกมันเปิดสุสานใหญ่ แล้วค่อยหาทางเข้าไป"
รออยู่อย่างนั้นก็สามวัน
วันนั้น ชายชรานุ่งโพธสีแดงเข้ม หน้าอกปักดิ่งลายอักษรคำว่า 'เลือด' ก็ปรากฏตัวขึ้น
ชายชรามีพลังฝึกตนแข็งแกร่งมาก ระดับเซียนจวินชั้นล่าง