วิชามังกรฟ้าชิงหลวนนี่มันแข็งแกร่งจริง ๆ
แต่อู๋ไป๋รู้ดีว่าที่ชิงหลวนไม่ยอมเรียน เพราะถืออิฐฟาดหัวคนมันไม่สู้รสนิยม
ไอ้นี่……ตาไม่มีตามองของดีจริง ๆ
สิบแปดท่าอิฐดำสไตล์พิเศษชุดนี้ แข็งแกร่งจริงแหละ
ถ้าฝึกจนสำเร็จถึงขั้นสูงสุด ก็คือวิชาเด็ดขาดประจำบ้าน ทั้งไปเที่ยวไปทำธุระ ทั้งบุกบ้านปล้นเรือน
อู๋ไป๋ทิ้งประโยคว่าจะเรียนก็เรียน ไม่เรียนก็ช่างแล้ว ก็หันไปมองเฉิงอู๋เหวย
“มาเลย รับมือกันสองสามเต็ม ให้ฉันดูหน่อยว่าภูมิเทพมีฝีมือแบบไหน”
เฉิงอู๋เหวยจ้องอู๋ไป๋ แววฆาตกรรมกะพริบในดวงตา
“ถ้าฉันชนะ ปล่อยฉันออกไป”
“นั่นไม่ได้ ถ้านายชนะ ฉันขอสัญญาได้แค่ว่าจะไม่ฆ่านายชั่วคราว จนกว่าฉันจะชนะ แล้วค่อยส่งนายลงนรก”
อู๋ไป๋ยกมุมปากยิ้มเจ้าเล่ห์ “ก็หาคู่ซ้อมแบบนายได้ยากนี่นา ดังนั้นฉันแพ้ได้ แต่นายแพ้ไม่ได้ ฉันแพ้ก็ไม่เป็นไร แต่นายแพ้เมื่อไร ชีวิตก็หมดเมื่อนั้น”
“เฉิงอู๋เหวย สู้เขาเถอะ ขอให้โชคดี”
คำยังไม่ทันจบ อู๋ไป๋ก็พุ่งเข้าสังหารเฉิงอู๋เหวยเร็วปานแสงสายฟ้า
เฉิงอู๋เหวยเต็มหน้าด้วยแววฆาต “อู๋ไป๋ นายกำลังตามหาความตาย”
“บึม!”
พลังสยองพวยพุ่งออกจากร่างเฉิงอู๋เหวยปานน้ำขึ้นทะเล ศักดิ์ศรีน่าสะพรึง
ดวงตาอู๋ไป๋หดเล็กน้อย
พลังฝึกตนของเฉิงอู๋เหวยคนนี้แข็งแกร่งจริง ๆ ขอบเขตสูงกว่าเขา
หมัดหนึ่งกระหน่ำออกไป แรงหมัดบูมบาน ดุจมังกรร้ายคำราม
เฉิงอู๋เหวยเบิกตาเย็นเยียบ ยกมือตบหนึ่งครั้ง ปราณแท้จริงพวยพุ่งออกมา
“บึม!”
แสงหมัดปะทะลมฝ่ามือ ระเบิดกระจายอย่างกึกก้อง พายุปะทะและคลื่นกระแทกพุ่งกวาดออกไปรอบด้านอย่างบ้าคลั่ง
โชคดีที่นี่คือในหอกาลเวลา ไม่อย่างนั้นพื้นตรงนี้คงถูกทำลายจนแหวกแน่ไปแล้ว
เฉิงอู๋เหวยตะโกนโกรธเกรี้ยว เคลื่อนไหวเข้าโจมตี
เขาพุ่งเข้าหาอู๋ไป๋เร็วดั่งสายฟ้า คนยังไม่ถึง หมัดต่อเนื่องหลายหมัดพุ่งมา รอยหมัดซ้อนทับ แรงปะทะพุ่งเข้าหน้า จนเสื้อผ้าบนตัวอู๋ไป๋พลิ้วไหวสั่นเป็นจังหวะ
ปราณแท้จริงสามสีหมุนเวียนรอบกายอู๋ไป๋ พร้อมการโบกมือ กำแพงสามสีปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
“บึม!”
รอยหมัดกระแทกกำแพงสามสี ทำลายมันลงทันที ระเบิดกระจายอย่างกึกก้อง
รอยหมัดซ้อนกันหลายชั้น ระเบิดไปแล้วสามชั้น ที่เหลือยังพุ่งเข้าสังหารอู๋ไป๋ต่อ