รถตู้สีขาวแล่นไปอย่างรวดเร็วบนถนน
เพราะคนเยอะ วันนี้ตอนออกจากบ้านหลินตั้นจวงจึงเลือกใช้รถตู้
ตั้งแต่วินาทีที่ก้าวออกจากประตู เธอก็รู้สึกว่ามีใครบางคนแอบตามพวกเธอมา
หลินตั้นจวงไม่ได้ใส่ใจ แต่เมื่อเธอพบว่าเป็นคนตะวันตกก็อดสงสัยไม่ได้ เลยโทรไปถามอู๋ไป๋
รถค่อยๆ จอดริมทาง ทำให้ฝุ่นฟุ้งกระจาย
ที่นี่คือเส้นทางไปภูเขาเฟิ่งหมิง ตั้งแต่สัตว์ดุร้ายและสัตว์โบราณปรากฏตัว ผู้คนต่างหวาดกลัว ไม่กล้าไปที่เปลี่ยวง่ายๆ ที่นี่จึงร้างผู้คน
แต่ก็เป็นที่เหมาะสำหรับการปล้นฆ่าพอดี
ร่างหนึ่งตกลงบนกิ่งไม้ริมทาง มองลงมายังรถที่จอดด้วยสายตาเหยียดหยาม
ฮาเดสมีรอยยิ้มเย็นชาบนใบหน้า ผู้หญิงของอู๋ไป๋คนนี้ช่างโง่จริงๆ ถึงได้มาที่เปลี่ยวแบบนี้ นับว่าสมใจเขา
"อู๋ไป๋ คราวนี้ข้าจะเอาความทุกข์ทรมานที่ข้าได้รับ คืนให้เจ้าสิบเท่าร้อยเท่า"
เสียงของฮาเดสเต็มไปด้วยความเคียดแค้น
หลินตั้นจวงและคนอื่นๆ ลงจากรถ
"ลงมาเถอะ ยืนสูงขนาดนั้น ไม่กลัวตกแล้วเจ็บหรือ?"
หลินตั้นจวงเงยหน้าขึ้น มองฮาเดสที่ยืนอยู่บนกิ่งไม้ พลางยิ้มพูด
ฮาเดสตกใจ ตัวเองถูกพบเข้าแล้วจริงหรือ?
เสียงกร๊อบ!
ขณะที่เขากำลังเหม่อ กิ่งไม้ใต้เท้าก็หักกะทันหัน เกือบทำให้เขาตกลงจากต้นไม้ เร่งพยุงตัวขึ้นอย่างน่าอนาถ
จากนั้นก็ค่อยๆ ลงมายังพื้น
เมื่อเห็นว่าเป็นคนตะวันตกจมูกโด่งเบ้าตาลึก ถังเป่าเอ๋อร์และคนอื่นๆ ต่างก็สงสัย