รถจอดอยู่หน้าประตูโถงผู้โดยสารขาออกของสนามบิน
จี้หลินชวนเปิดประตูออกไปก่อน กระโดดลงจากรถ แล้วหันไปดึงกระเป๋าเดินทางสองใบออกจากท้ายรถ สวีจือว่านและเวินจิงซู่ลงจากรถตามมา ยืนจัดปกเสื้อกันอยู่ข้างทาง สายลมทำให้ผมของทั้งคู่ปลิวยุ่งเล็กน้อย
สวีจือโจวลดกระจกลง มือวางบนพวงมาลัย โผล่หัวออกมาครึ่งนึง ตะโกนถาม:"ของครบไหม? อย่าเผลอลืมอะไรไว้ในรถล่ะ"
จี้หลินชวนหันไปมองเขาา ทุบอกกระเป๋าเป้ที่สะพายหลัง แล้วชี้ไปที่กระเป๋าสองใบที่วางอยู่ที่เท้า:"ครบ ครบ ไม่ได้ลืมอะไรสักอย่าง"
จากนั้นเขากับเว่ยเฉิงเจ๋อมองหน้ากัน เหมือนนัดกันไว้แล้ว พร้อมกันหันเดินกลับไปที่ข้างคนขับ โน้มตัวลงมาที่ขอบหน้าต่าง คนนึงพิงกรอบหน้าต่างข้างนึง ยิ้มจ้องสวีจือโจว
จี้หลินชวนพูดก่อน:"เถ้าแก่สวี งั้นพวกเราไปล่ะนะ"
เว่ยเฉิงเจ๋อที่ยืนอยู่ข้างๆ พยักหน้าตาม พูดเสริม:"ที่ตกลงกันไว้นะ ปีหน้าพวกเรามา ต้องลดครึ่งราคาให้ด้วย"
สวีจือโจวมองหน้าสองคนที่ยื่นมาที่ขอบหน้าต่าง อดหัวเราะออกมาไม่ได้:"วางใจได้ พวกแกมาถึงเมื่อไหร่ก็ลดครึ่งราคาเสมอ ไม่ว่าช่วงไหน แค่ส่งข้อความบอกก่อนมาก็พอ รับรองจองห้องไว้ให้"
จี้หลินชวนได้ยินก็ยิ้มจนมุมปากแทบถึงหู ยื่นมือตบทประตูรถ:"งั้นตกลงตามนี้เลยนะ"
เว่ยเฉิงเจ๋อก็ตบประตูรถตาม:"เจอกันปีหน้า เถ้าแก่สวี"
สี่คนยืดตัวขึ้น ถอยหลังไปสองก้าว พร้อมกันโบกมือให้สวีจือโจว แล้วลากกระเป๋าหันหลังเดินเข้าสู่โถงสนามบิน
สวีจือว่านเดินอยู่คนสุดท้าย เดินไปสองสามก้าวยังหันกลับมาโบกมือให้เขาอีกครั้ง สวีจือโจวก็โบกมือตอบเธอ จนเห็นเธอหันหลังกลับไปแล้ว ค่อยๆ เลื่อนกระจกขึ้น
เขานั่งอยู่บนรถสักพัก มองเห็นเงาสี่คนหายไปหลังประตูอัตโนมัติ จึงค่อยเข้าเกียร์ จับพวงมาลัย เลี้ยวรถมุ่งหน้ากลับทางหลวง
ระหว่างทางกลับ รถเงียบสงัด