บนลานตากข้าว เสียงเพลง “พรุ่งนี้จะดีกว่านี้” ค่อย ๆ แผ่วลง แต่ความกระตือรือร้นของทุกคนไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย บรรยากาศในงานยังคงร้อนแรงคึกคัก
วินาทีต่อมา ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเริ่มก่อน ทำนองเพลง “เส้นทางธรรมดา” ก็ดังขึ้นทันที
เพลงนี้ดังก้องทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืนของหมู่บ้านเหวินปี้มาตลอดหลายวัน ทั้งยังสลักอยู่ในใจนักท่องเที่ยวทุกคนไปแล้ว พอทำนองคุ้นหูดังขึ้น คนทั้งลานก็ร้องตามกันได้อย่างต่อเนื่องไร้รอยต่อ ผู้คนนับหมื่นขับขานไปพร้อมกัน
เสียงเพลงอ่อนโยนยังไม่ทันจบ เพลง “เธอในอดีต” ที่เร้าใจก็ดังขึ้นต่อทันที จุดไฟในใจทุกคนให้ลุกโชน ไม่นานนัก เพลงปลุกใจอย่าง “ความฝันในอนาคตของฉัน” และเพลงซึ้งกินใจอย่าง “ทะเลใหญ่” ก็ถูกนักท่องเที่ยวผลัดกันร้อง บรรดาเพลงฮิตที่คุ้นหูมาตลอดหลายวันนี้ดังขึ้นทีละเพลง
เพลงแล้วเพลงเล่า รอบแล้วรอบเล่า ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลง
ไม่มีใครเป็นคนจัด ไม่มีรายชื่อเพลงตายตัว ทุกอย่างเกิดขึ้นจากความอยากร้องของนักท่องเที่ยว พวกเขาร้องประสานเสียงกันตามใจ แต่กลับรับส่งกันได้อย่างลื่นไหล บรรยากาศสนุกสุดขีด
ตอนแรกเป็นเพียงนักท่องเที่ยวร้องประสานเสียงกันเอง เสียงอาจจะกระจัดกระจายอยู่บ้าง แต่กลับคึกคักเป็นพิเศษ
ทว่าความกระตือรือร้นที่แผ่ซ่านเข้ามานี้ร้อนแรงเกินต้าน แม้แต่กลุ่มคนหนุ่มสาวที่กำลังพักอยู่ในเพิงพักก็พลอยถูกปลุกเร้าจนหมด
หลังจากพักกันครู่หนึ่ง ทุกคนก็ฟื้นแรงกลับมาได้ไม่น้อย เสี่ยวเจียงเป็นคนแรกที่นำทีมพุ่งออกจากเพิงพัก ก้าวยาว ๆ เข้าไปกลางฝูงชน ก่อนเริ่มร้องนำและชวนนักท่องเที่ยวรอบข้างร้องประสานเสียงไปด้วยกัน
เจ้าเหวินหยวน หงเจิ้น หยวนไฉ่ผิง หวังเซียนเอ๋อร์ และคนอื่น ๆ ตามมาติด ๆ พวกเขาแยกย้ายกันเดินไปตามกองไฟแต่ละจุด กระจายตัวอยู่ทั่วฝูงชน แล้วร้องนำไปด้วยกัน
เมื่อมีนักร้องมืออาชีพกลุ่มนี้เข้าร่วม เสียงเพลงในงานก็เป็นระเบียบขึ้นมาก บรรยากาศยิ่งพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง