ทันทีที่คำว่า “ได้” เข้าหูหงเจิ้น เขาก็สะดุ้งไปทั้งตัว สองมือกำหมัดแน่น ตื่นเต้นจนตัวสั่นเล็กน้อย ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาทันที
ก่อนหน้านี้เขายังกังวลว่าคนธรรมดาไร้ชื่อเสียงอย่างตัวเองจะเข้าวงการบันเทิงโดยไม่มีใครนำทางหรือคอยหนุนหลัง เส้นทางข้างหน้าเต็มไปด้วยเรื่องไม่แน่นอน ใครจะคิดว่าเพียงครึ่งวัน สวีจือโจวก็พาบริษัทชั้นนำของวงการอย่างเฉินกวงซีจี้มาอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว
สวีจือโจวมองท่าทางตื่นเต้นจนเหม่อลอยของเขา แล้วยกมือกดลงเบา ๆ ก่อนเอ่ยอย่างไม่รีบร้อนว่า “อย่าเพิ่งรีบตกลง ยังมีเงื่อนไขอีกข้อที่ต้องพูดให้ชัดเจน”
ฟู่ชวานได้ยินก็พยักหน้าทันที ท่าทีเป็นกันเองอย่างยิ่ง “จือโจวพูดมาเลย ขอแค่สมเหตุสมผล พวกเราตกลงทั้งหมด”
“เงื่อนไขง่ายมาก ถ้าหงเจิ้นเซ็นสัญญาเข้าบริษัท ก็ต้องได้รับทรัพยากรและการดูแลครบชุดในระดับศิลปินหน้าใหม่เกรด A+ ทั้งทีมประชาสัมพันธ์ ครูฝึกร้องเพลงมืออาชีพ เวทีที่ออกแบบให้โดยเฉพาะ และทรัพยากรด้านงานพาณิชย์ ต้องจัดสรรตามมาตรฐานศิลปินหน้าใหม่ระดับแถวหน้าทั้งหมด เนื้อหาในสัญญาต้องยุติธรรมและโปร่งใส เขียนข้อกำหนดทุกข้อให้ชัดเจน ไม่มีเงื่อนไขเอาเปรียบอย่างการหักเงินที่ซ่อนเร้น การผูกมัดบังคับ หรือค่าเสียหายผิดสัญญาที่สูงลิ่ว ก่อนเซ็นสัญญา หงเจิ้นจะเอาสัญญาไปให้ทนายตรวจสอบทีละข้อก็ได้ ถ้ามีตรงไหนไม่สมเหตุสมผล พวกคุณต้องเจรจาแก้ไข”
ฟู่ชวานฟังจบก็รับปากทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “ไม่มีปัญหา เรื่องนี้ผมตกลงเต็มที่ ทั้งทรัพยากรสำหรับศิลปินหน้าใหม่เกรด A+ และสัญญาที่เป็นธรรม ไม่มีเงื่อนไขเอาเปรียบ ทำตามที่คุณขอทั้งหมด พอร่างสัญญาเสร็จ ผมจะส่งให้คุณกับหงเจิ้นดูก่อนทันที ถ้ามีข้อไหนไม่พอใจ เราปรับแก้กันได้ทุกเมื่อ”