บรรดาผู้นำระดับจังหวัดต่างกล่าวชื่นชมต่อเนื่อง สีหน้าเคร่งเครียดของผู้ใหญ่บ้านและกรรมการหมู่บ้านที่นั่งอยู่ด้านข้างหายไปจนหมด แต่ละคนอดยิ้มออกมาไม่ได้ ในที่สุดก้อนหินที่ค้างคาอยู่ในใจก็ร่วงลงถึงพื้นเสียที
เชิ่งจงซิงฟังความคิดเห็นเพิ่มเติมจากทุกคนจบแล้ว ในใจก็ตัดสินใจได้อย่างชัดเจน
เขาเงยหน้ามองสวีจือโจว แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชมและเห็นด้วยอย่างชัดเจน จากนั้นก็กวาดตามองทั่วห้อง ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเพื่อสรุปแผนขั้นสุดท้าย “ได้ ผมว่าแนวคิดนี้ใช้ได้ งั้นก็เดินหน้าตามแผนระบบสองสนามหลัก-สนามย่อย”
พูดจบเขาก็หันไปมองฟานยงจวิน น้ำเสียงจริงจังเคร่งขรึม “ยงจวิน ตอนนี้รีบรายงานแผนนี้ต่อผู้บริหารหลักของเมืองตาลี ให้ทางเมืองเป็นผู้นำในการลงรายละเอียดแผนปฏิบัติการทั้งหมด ทั้งเกณฑ์จำกัดการแพร่กระจาย การจัดกำลังรักษาความปลอดภัยของทั้งสองสนาม การเดินรถรับส่ง จุดบริการทางการแพทย์ และการวางผังแผงขายของ ทุกอย่างต้องจัดการให้เรียบร้อย มาตรการความปลอดภัยต้องรัดกุมไร้ช่องโหว่ ถ้าต่อจากนี้สนามไหนมีคนเกินความจุหรือเกิดข้อบกพร่องด้านความปลอดภัย ผมจะเอาเรื่องทางเมืองโดยตรง”
ฟานยงจวินได้ยินดังนั้นก็ผุดลุกขึ้นยืนทันที หลังตรงแน่ว ก่อนให้คำมั่นอย่างจริงจัง “ขอให้ผู้นำวางใจครับ ทางเมืองจะเร่งทำงานล่วงเวลาเพื่อปรับรายละเอียดแผนทั้งหมด มาตรการรักษาความปลอดภัยจะจัดเต็ม รับรองว่าจะไม่เกิดข้อผิดพลาดแม้แต่น้อย!”
เมื่อเรื่องใหญ่ได้ข้อสรุป เชิ่งจงซิงก็ลุกขึ้นประกาศปิดการประชุมฉุกเฉินครั้งนี้ บรรดาผู้นำระดับจังหวัดต่างลุกขึ้นตาม เตรียมออกจากคณะกรรมการหมู่บ้าน
ตอนเดินผ่านสวีจือโจว เชิ่งจงซิงจงใจหยุดฝีเท้า แล้วยื่นมือมาตบไหล่เขาเบา ๆ ไม่ได้พูดอะไรเกินจำเป็น แต่แรงตบนั้นเต็มไปด้วยการยอมรับ จากนั้นจึงนำบรรดาผู้นำออกจากห้อง แล้วขึ้นรถราชการออกไป