สวีจือโจวคิดท่าเต้นที่จะสอนเพย์เหวินเทากับจางเจียตงไว้ในใจแล้ว ปลายปากเผยอยิ้มออกมานิด ๆ
ท่าที่เขาเลือกไม่ใช่ท่าเต้นธรรมดา ๆ แบบที่เขาพูดเล่น ๆ ไว้เลย แต่เป็นท่าที่ทำให้ไมเคิล แจ็กสันเป็นตำนาน—
มูนวอล์ก!
ตอนอยู่บนโลกครั้งก่อน ตอนที่เขาเห็นคลิปเต้นนี้ครั้งแรก เลือดในตัวแทบเดือดพล่าน ตื่นเต้นจนตั้งตัวไม่ติดอยู่นาน ต่อมาพอว่าง ๆ เขาก็ยังเคยเปิดคลิปซ้อมตามจริง ๆ อยู่พักใหญ่ น่าเสียดายที่เขาไม่มีพรสวรรค์ด้านการเต้นเอาซะเลย ซ้อมอยู่นานเท่าไหร่ก็ยังจับเคล็ดไม่ขึ้น สุดท้ายก็จำใจถอดใจ
แต่เรื่องนี้ไม่ได้กระทบต่อความรู้ความเข้าใจในรายละเอียดทั้งหมดของท่าเต้นนี้ จุดออกแรงและแก่นแท้ของมันเลยสักนิด ต่อให้ตัวเองเต้นไม่เก่ง แต่จะมาสอนเด็กหนุ่มที่เต้นแนวสตรีทแดนซ์เป็นอาชีพสองคน ก็เหลือ ๆ อยู่
ความคิดจบลง สวีจือโจวก็ไม่รีรอ เดินตรงไปที่ลานกว้างในบ้าน
"ฉันจะสาธิตให้ดูรอบนึง พวกเธอดูดี ๆ นะ"
เสียงจบลง ทุกคนในที่นั้นพากันสนใจ ลุกขึ้นยืนและเดินตามไป มองมาที่สวีจือโจวพร้อมกัน ดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น รอดูท่าเต้นใหม่ที่เขาพูดถึงอยู่
เพย์เหวินเทากับจางเจียตงยิ่งกว่าคนอื่น กลั้นหายใจ สายตาจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของสวีจือโจวไม่ให้พลาดแม้แต่นิด ใจจดจ่อรอคอยท่าเต้นสุดมหากาฬที่เขาบอกว่าจะได้เห็น
ภายใต้สายตาจดจ่อของทุกคน สวีจือโจวปรับท่ายืน ทบทวนท่าทางในความทรงจำ ค่อย ๆ ยกมือ ยกเท้า เลียนแบบท่าเดินบนดวงจันทร์
แต่ความคิดสวย แต่ความจริงโหดร้าย