พอสวีจือโจวพูดจบ ชาวบ้านที่เดิมทีไม่พอใจต่างก็เงียบลง ทุกคนเริ่มชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียในใจ
ผู้ใหญ่บ้านฉวยจังหวะพูดต่อ ไล่เรียงผลประโยชน์ทั้งหมดที่สวีจือโจวนำมาให้หมู่บ้านในช่วงที่ผ่านมา ทั้งยังบอกว่าเมื่อบาร์เพลงเปิดได้ ที่นี่จะกลายเป็นจุดเช็กอินประจำของทั้งหมู่บ้าน ยอดความนิยมย่อมพุ่งสูงไม่ตกแน่นอน ถึงตอนนั้นก็จะดึงดูดพ่อค้าจากต่างถิ่นให้มาเช่าหน้าร้านกับบ้านเรือนในหมู่บ้านมากขึ้น ที่ดินและบ้านทั้งหมู่บ้านก็จะมีมูลค่าสูงขึ้นตามไปด้วย ผลประโยชน์ระยะยาวย่อมเทียบกับค่าเช่าที่ปีละไม่กี่พันหยวนไม่ได้
หลังจากพูดโดยเริ่มจากประเด็นเช่าที่ดิน ตามด้วยการยกปัญหาที่อาจเกิดขึ้น แล้วจึงไล่แจกแจงผลประโยชน์ ชาวบ้านที่มาประชุมต่างก็เข้าใจแจ่มแจ้ง
คนที่เมื่อครู่ยังบ่นพึมพำอยู่กลับเป็นกลุ่มแรกที่ยกมือ แสดงความเห็นชอบให้เช่า
ผู้ใหญ่บ้านไล่นับคะแนนทีละคน ไม่มีใครคัดค้านเลย จำนวนผู้เห็นชอบสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละแปดสิบที่กำหนดไว้มาก
จากนั้นเสมียนประจำหมู่บ้านก็หยิบแบบแสดงความเห็นเพื่อขอมติให้เช่าที่ดินส่วนรวมที่พิมพ์เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา แล้วแจกให้ตัวแทนชาวบ้านที่มาร่วมประชุมทุกคน
ทุกคนทยอยเดินขึ้นไปทีละคน เซ็นชื่อลงในช่องตรงกับชื่อหัวหน้าครัวเรือนของตัวเองทีละขีดทีละเส้น จากนั้นหยิบแท่นหมึก จุ่มนิ้วชี้ลงในหมึกสีแดง แล้วกดประทับรอยนิ้วมืออย่างหนักแน่นจนเห็นชัด
แบบลงมติทีละแผ่นถูกวางจนเต็มโต๊ะ เต็มไปด้วยลายเซ็นและรอยนิ้วมือสีแดงสด ตลอดกระบวนการเจ้าหน้าที่หมู่บ้านตรวจสอบทีละคนเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครตกหล่น
เมื่อเซ็นชื่อและประทับรอยนิ้วมือครบแล้ว เสมียนก็จัดเอกสารลงมติทั้งหมดเข้าเล่มให้เรียบร้อย ผู้ใหญ่บ้านเก็บเอกสารฉบับกระดาษไว้ พลางยิ้มบอกว่าบ่ายวันนี้จะยื่นเอกสารการลงมติทั้งชุดให้รัฐบาลระดับตำบลและทางเมือง ทางเมืองจะเปิดช่องทางด่วนให้ทันที ทั้งการสำรวจที่ดิน การร่างสัญญา และการขออนุมัติต่าง ๆ จะดำเนินไปพร้อมกัน อีกไม่นานก็จะได้ทำสัญญาเช่าสี่สิบปีกับสวีจือโจวอย่างเป็นทางการ