เมื่อทุกคนเดินจากไปหมดแล้ว ภายในลานเหลือเพียงสวีจือโจว เฉินยงหมิง และผู้ใหญ่บ้านอีกสองสามคน
เฉินยงหมิงดึงเก้าอี้มานั่งใกล้สวีจือโจว ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เอ่ยถามถึงกำหนดการทั้งวัน
"เถ้าแก่สวี ช่วงบ่ายกับช่วงเย็นเรามาทบทวนกันอีกรอบ คุณวันนี้มีแผนอะไรอีกไหม?"
สวีจือโจวก็ไม่ปิดบัง เล่าเรื่องเพลงใหม่สุดพิเศษห้าเพลงที่เขียนตอนเช้า รวมถึงแผนดวงจันทร์เหินของเพย์เหวินเทากับจางเจียตงให้ฟังโดยย่อ พร้อมกับเล่าลำดับการปรับซ้อมใหญ่ช่วงบ่าย ว่าใครร้องนำ ใครเต้นประกอบในแต่ละเพลง เรียบเรียงให้ชัดเจนทั้งหมด
เฉินยงหมิงนั่งอยู่ข้าง ๆ ฟังแล้วพยักหน้าเป็นระยะ ยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกมั่นใจขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อพูดจบ สวีจือโจวเงยหน้ามองไปที่มุมลาน แล้วกวักมือเรียกอาจี๋
เฉินยงหมิงมองตามสายตาเขา อาจี๋ที่ยืนพิงกำแพงอยู่อย่างเงียบ ๆ พอเห็นสวีจือโจวกวักมือ ก็วิ่งน้อย ๆ มาทันที ยืนอย่างมีระเบียบข้างคนทั้งสอง ท่าทางยังเกร็ง ๆ อยู่บ้าง
สวีจือโจวยื่นมือดึงเก้าอี้ว่างข้าง ๆ มาหนึ่งตัว แล้วส่งสัญญาณให้อาจี๋นั่งลง เฉินยงหมิงมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น รอฟังเรื่องต่อไป
"ขอแนะนำให้รู้จัก นี่อาจี๋ ช่วงที่ผ่านมาพักอยู่ที่บ้านพักแสงยามเย็นของผมเป็นแขกประจำ" สวีจือโจวเล่าประวัติของอาจี๋โดยย่อ ก่อนหน้านี้เคยทำโอเปอเรเตอร์อีคอมเมิร์ซเสื้อผ้าผู้หญิง ปั้นร้านจากศูนย์จนมียอดสั่งซื้อเฉลี่ยวันละพันกว่าออเดอร์ รู้จักการทำออนไลน์ ไลฟ์สดขายของ สร้างร้าน คอนเนกต์ซัพพลายเชนครบวงจร แต่โดนเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กหักหลังจนเงินเก็บหมดตัว เลยออกมาพักใจ อยู่ที่หมู่บ้านเหวินปี้ช่วงนี้เพื่อปรับสภาพจิตใจ