แผงหน้าจอเสมือนกึ่งโปร่งใสปรากฏขึ้นตรงหน้าซูมู่ มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น
คำอธิบายบนแผงหน้าจอตรงไปตรงมามาก
เป็นอย่างที่คิด ลึก ๆ แล้วสาวดาวมหาวิทยาลัยผู้เย็นชาราวภูเขาน้ำแข็งคนนี้โหยหาผู้ชายที่แข็งกร้าวและเผด็จการมาคอยแบกรับทุกอย่างแทนเธอยิ่งกว่าใคร
ขอแค่ปักใจเลือกใครแล้ว ผู้หญิงคนนี้ก็กลายเป็นภรรยาตัวน้อยแสนเชื่อฟังตามขนบโบราณได้ทันที
แต่งกับไก่ก็เป็นไก่ แต่งกับหมาก็เป็นหมา ต่อให้ใครเอามีดมาขู่ เธอก็ไม่คิดหันหลังกลับ
ซูมู่หัวเราะเงียบ ๆ ในความมืด นิ้วเคาะแผ่นหลังของหญิงสาวเป็นจังหวะสม่ำเสมอ
คุณสมบัติซ่อนเร้นนี้ถูกใจเขายิ่งกว่าที่คาดไว้เสียอีก
จังหวะนั้นเอง โคมระย้าคริสตัลบนเพดานกะพริบสองครั้ง ภายในลิฟต์ก็กลับมาสว่างอีกครั้ง
ลิฟต์ส่งเสียงหึ่งเบา ๆ พลางเคลื่อนขึ้นอย่างราบรื่น แสงจ้าทำให้ทั้งคู่หรี่ตาลง
มู่ฉางเกอเหมือนแมวที่ถูกเหยียบหาง รีบผละออกจากอ้อมแขนของซูมู่ทันที มือไม้สาละวนจัดเสื้อผ้าที่ยับย่นเพราะถูกขยำ
ยังไม่ทันคิดออกว่าจะคลี่คลายความกระอักกระอ่วนนี้อย่างไร โทรศัพท์ในกระเป๋าของซูมู่ก็สั่นรัวขึ้นมา
เสียงเรียกเข้าแบบเดิมที่แหลมบาดหูฟังดูแปลกแยกเป็นพิเศษในพื้นที่ปิดมิดชิด
ซูมู่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูชื่อผู้โทร ก่อนกดรับสายและเปิดลำโพงไปด้วย
เสียงผู้หญิงนุ่มนวลที่ฟังดูประหม่าเล็กน้อยดังมาจากปลายสาย
“สวัสดีค่ะคุณซู ฉันเสิ่นจืออี้ เพิ่งได้รับมอบหมายให้ดูแลลูกบ้านชั้นบนสุดค่ะ”
“เหตุลิฟต์ขัดข้องคืนนี้เกิดจากความบกพร่องร้ายแรงในการตรวจสอบของพวกเรา ดิฉันขอเป็นตัวแทนทีมฝ่ายจัดการอาคารกล่าวขอโทษคุณอย่างจริงใจที่สุดค่ะ”