หญิงสาวผู้นั้นเดินเข้ามาในลานบ้านแล้ว ก็ไม่ได้เบียดเข้าไปข้างหน้า เพียงแต่ก้มหน้าลงไปยืนต่อท้ายแถวสุดท้าย
สายตาของเย่ซวินหวนตามนางไปสองสามอึดใจ จนกระทั่งข้อความระบบเด้งขึ้นมาอีกครั้ง
[ยืนยันลูกค้าชั้นดีสำเร็จ]
[ระดับโดยรวม: ยังไม่สามารถมองเห็นได้]
[โปรดให้เจ้าภาพทำการตรวจสอบพื้นฐานแล้ว ปลดล็อกข้อมูลโดยละเอียด]
ยังไม่สามารถมองเห็นได้?
เย่ซวินหวนตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วก็เพ่งมองอีกครั้ง
เจ้าระบบนี่มันยังรู้จักทำเป็นลึกลับซ่อนเงื่อนอีกเรอะ?
แต่ทว่า คนก็เข้ามาแล้ว เขาก็ไม่รีบร้อนหรอก ยังไงก็ช่างเถอะ ตราบใดที่อีกฝ่ายไม่หนีไป พอถึงคิวนางเมื่อไหร่ ก็ย่อมเห็นได้ชัดเจนเอง
คิดได้ดังนั้น เย่ซวินหวนก็หันกลับมา ปิดประตูลานบ้านอย่างไม่รีบร้อน
ตอนนี้ลูกค้ามาครบแล้ว ต่อไปก็ควรเริ่มทำธุรกิจอย่างเป็นทางการได้แล้ว
"ต่อแถวให้ดี เข้ามาทีละคน"
เย่ซวินหวนยกโต๊ะไม้ตัวหนึ่งออกมา แล้วหาสมุดกับพู่กันจากในบ้าน มานั่งกลางลานบ้านอย่างมีพิธีรีตอง
ด้านซ้ายของโต๊ะวางสมุดทะเบียนลูกค้า ด้านขวาวางข้าววิญญาณสิบจิน
ชายหนุ่มร่างกำยำผู้นั้นเห็นข้าววิญญาณ ก็รีบไปยืนหัวแถวทันที
เย่ซวินหวนเงยหน้ามองเขา: "เจ้าไม่เชื่อไม่ใช่หรือ?"
"ใครบอกว่าข้าไม่เชื่อ?"
ชายหนุ่มตบอกพูดว่า "ตราบใดที่ของแถมเป็นของจริง เจ้าของร้านก็ไม่ใช่คนหลอกลวงได้"
"..."
นี่มันวิธีประเมินแบบไหนกัน?
เย่ซวินหวนขี้เกียจพูดพล่ามกับเขา กางสมุดทะเบียนออกมาตรง ๆ: "รายงานเครดิตกับข้อมูลส่วนตัวเอามาด้วยหรือไม่?"
"เอามาแล้ว"
ชายหนุ่มควานหาในอกเสื้ออยู่นาน สุดท้ายก็หยิบตั๋วหนี้สองใบออกมา แล้วหยิบรายงานเครดิตที่ยับย่นออกมาหนึ่งฉบับ สุดท้ายก็วางป้ายหยกแสดงตนปังลงบนโต๊ะ
เย่ซวินหวนก้มลงมองแวบหนึ่ง
จ้าวเถี่ยจู้
ชื่อฟังดูซื่อ ๆ ดี แต่ไม่รู้ว่ารายงานเครดิตจะซื่อหรือไม่
เขาจัดวางของต่างๆ ให้เรียบร้อย แล้วจึงถาม: "อยากกู้อะไร?"
"พลังบำเพ็ญ"
"พลังบำเพ็ญ?"
"อืม!"
เย่ซวินหวนเลิกคิ้วข้างหนึ่ง ผลักสมุดทะเบียนออกไปด้านข้างเล็กน้อย โน้มตัวไปข้างหน้า ลดเสียงลง
"สหายจ้าว ข้าต้องพูดให้เจ้าฟังชัด ๆ ก่อน การกู้พลังบำเพ็ญไม่เหมือนกับการกู้หินวิญญาณ"
"ของสิ่งนี้เป็นธุรกิจความเสี่ยงสูง พูดง่าย ๆ ก็คือ การเบิกอนาคตศักยภาพของเจ้าออกมาใช้ก่อนนั่นแหละ"
เขาทำท่าประกอบ "วันนี้เจ้ายังเป็นนักบำเพ็ญขั้นหลอมกายที่ธรรมดา ๆ อยู่ พอกู้พลังบำเพ็ญหนึ่งปี พรุ่งนี้ออกไปข้างนอกก็สามารถตั้งอกตั้งใจเดินได้อย่างภาคภูมิมากขึ้น"
"ฟังดูเพลิน ๆ ใช่ไหมล่ะ?"
จ้าวเถี่ยจู้พยักหน้าอย่างแรง
"แต่ทว่า" เย่ซวินหวนเปลี่ยนน้ำเสียง "ของสิ่งนี้ฤทธิ์มันมา heavily ภายหลัง พอใช้แล้ว ความเร็วในการบำเพ็ญของเจ้าเองจะช้าลงราวกับหอยทากคลาน คนอื่นนั่งสมาธิได้ผลหนึ่งวัน แต่เจ้าอาจจะเก็บสะสมไม่ได้แม้ในหนึ่งเดือน"
"เท่ากับ เอาศักยภาพทั้งชาติของเจ้า มาแลกกับความรุ่งโรจน์เพียงชั่วครู่ตรงหน้า"
"เช่นนั้น เจ้าแน่ใจแล้วหรือ?"
เย่ซวินหวนคิดว่าอีกฝ่ายจะต้องลังเลแน่นอน
ไม่คิดว่าจ้าวเถี่ยจู้ฟังจบแล้ว กลับตาสว่างขึ้นอีก เขาตบขาอย่างแรง
"นั่นมันไม่ดีงั้นหรือ?"
เย่ซวินหวนตะลึง: "อะไรที่ดี?"
จ้าวเถี่ยจู้พูดอย่างมีเหตุมีผลว่า "ชาติข้านี้สิ่งที่ไม่ขาดคือศักยภาพ เพราะข้าไม่มีของสิ่งนั้นตั้งแต่แรก! ยังไงก็เก็บไว้ก็ฟักไม่ได้เป็นตัว อีกทั้งยังไม่เปลี่ยนมันตอนนี้ดีกว่า!"
เย่ซวินหวน: "..."
เขารู้สึกว่าพี่ชายคนนี้ใช้ชีวิตได้เข้าใจโลกจนเกินไปจริง ๆ
เขาหยิบพู่กันขึ้นมา เขียนวงกลมลงในสมุดทะเบียนอย่างหมดเรี่ยวแรง แล้วถามว่า "เอาเถอะ จะกู้เท่าไหร่?"
จ้าวเถี่ยจู้ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามเสียงเบา: "กู้น้อยสุดกี่ปี?"
"หนึ่งปี"
"งั้นก็หนึ่งปี"
เย่ซวินหวนเปิดการตรวจสอบก่อนปล่อยกู้ แสงหนึ่งที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น ส่องผ่านรายงานเครดิต ข้อมูลส่วนตัว และตัวจ้าวเถี่ยจู้อย่างรวดเร็ว
ไม่นานนัก รายงานก็เด้งออกมา
[ชื่อ: จ้าวเถี่ยจู้]
[คุณสมบัติ: รากวิญญาณระดับต่ำ]
[ทรัพย์สินในนาม: ถ้ำพำนักเก่าทรุดโทรมหนึ่งแห่ง หนี้สามร้อยยี่สิบเอ็ดหินวิญญาณ ยังไม่ได้ชำระ]
[ประวัติการค้างชำระ: สิบเจ็ดครั้ง]
[ประเมินเครดิต: บุคคลนี้กู้เงินแล้วรอดชีวิตได้เพราะชีวิตแข็งกระด้าง คืนเงินแล้วก็แล้วแต่บุญกรรม]
[คำแนะนำ: ปฏิเสธ]
รอยยิ้มบนใบหน้าเย่ซวินหวนค่อย ๆ จางหายไป
"สหายจ้าว เจ้ามีประวัติค้างชำระสิบเจ็ดครั้งเรอะ?"
สีหน้าจ้าวเถี่ยจู้แข็งทื่อ: "นั่นมันอุบัติเหตุทั้งนั้น"
"ครั้งล่าสุดค้างชำระสามปี ก็อุบัติเหตุด้วยหรือ?"
"เจ้าหนี้ตายแล้ว ข้าหาคนใช้หนี้ไม่เจอ"
"เขาตายได้ยังไง?"
"ถูกข้าโกรธจนตาย"
"..."
เย่ซวินหวนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเขียนสองคำลงในสมุดทะเบียน — ปฏิเสธ
จ้าวเถี่ยจู้รีบร้อนขึ้นมาทันที: "แล้วข้าววิญญาณสิบจินของข้าล่ะ?"
"เฉพาะผู้ที่ทำรายการสำเร็จเท่านั้นถึงจะได้"
"ข้าต่อแถวแล้วนะ"
"ต่อแถวไม่ได้แถม"
"แถมหนึ่งจินก็ยังได้"
"คนต่อไป"
จ้าวเถี่ยจู้ถูกไล่ไปยืนด้านข้าง แต่สายตากลับไม่ละไปจากถุงข้าววิญญาณนั้นเลย
คนที่สองที่เดินขึ้นมาคือชายหนุ่มแบกกระบี่
เขานั่งลงหน้าโต๊ะ แล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง: "ผู้น้อยเฉินชิง ขั้นหลอมกายเก้าชั้น อยากขอยืมพลังบำเพ็ญห้าปีเพื่อฝ่าด่านขั้นทะลุขั้ว"
เย่ซวินหวนรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที
อายุน้อย มีพลังบำเพ็ญ แถมยังมีกระบี่อีกเล่มหนึ่ง
มองยังไงก็ไว้ใจได้กว่าจ้าวเถี่ยจู้
ระบบทำการสแกนเสร็จอย่างรวดเร็ว
[ชื่อ: เฉินชิง]
[คุณสมบัติ: รากวิญญาณระดับกลาง]
[ทรัพย์สินในนาม: กระบี่บินระดับต่ำหนึ่งเล่ม]
[หมายเหตุพิเศษ: กระบี่บินผ่อนชำระ ซื้อมา ยังเหลืออีกสี่สิบแปดงวด]
[หนี้สิน: เจ็ดพันหกร้อยหินวิญญาณ]
[คำแนะนำ: กู้ได้สูงสุดสามเดือนของพลังบำเพ็ญ]
เย่ซวินหวนขยี้หว่างคิ้ว: "กระบี่ของเจ้ายังผ่อนไม่หมดหรือ?"
เฉินชิงส่ายหน้า: "ยังไม่หมด"
"แล้วเจ้ายังแบกมันไปทั่ว?"
"ถึงแม้กระบี่จะไม่ใช่ของข้า แต่ฝักกระบี่ผ่อนหมดแล้ว"
พูดจบ เขาก็ถอดกระบี่ยาวออกมา ชักกระบี่ออก แล้ววางฝักกระบี่เปล่า ๆ ลงบนโต๊ะ
"สิ่งนี้จำนำได้"
เย่ซวินหวนมองฝักกระบี่เก่า ๆ นั้น อยู่ ๆ ก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี
ข่าวดี คือมีสิ่งของจำนำ
ข่าวร้าย คือมีแค่สิ่งของจำนำเท่านั้น
"สูงสุดสามเดือนของพลังบำเพ็ญ กู้หรือไม่?"
"สามเดือนจะฝ่าด่านขั้นทะลุขั้วได้หรือไม่?"
"ไม่ได้"
"งั้นไม่กู้ดีกว่า"
เฉินชิงถอนหายใจ กอดกระบี่ที่ผ่อนชำระของตัวเอง ถอยไปยืนด้านข้าง
เย่ซวินหวนตรวจสอบคนสองคนติดกัน ไม่ได้สักรายเดียว อารมณ์ในใจก็เริ่มหดหู่ขึ้นมาทันที
ที่บอกว่ามีลูกค้ากลุ่มหนึ่งน่ะหรือ?
ทำไมทั้งหมดเป็นพวกหนี้ท่วมตัวกันหมดเลย?
"คนต่อไป ท่านผู้เฒ่า ถึงคิวท่านแล้ว"
ชายชราผมขาวรีบนั่งลงทันที แผ่นหยกจารึกที่คาดเอวก็ดังขึ้นในเวลานี้
[เหลือเวลาอีกประมาณสิบสองนาทีก่อนละสังขารตามกำหนด กรุณารีบบอกพาสเวิร์ดถุงเก็บของโดยเร็ว]
สีหน้าชายชราดำคล้ำ ยกมือปิดการแจ้งเตือน: "เร่งอะไรกัน ฝ่าบาทกำลังต่ออายุขัยอยู่ไม่ใช่หรือ?"
พูดจบ เขาก็หันมามองเย่ซวินหวน น้ำเสียงรีบร้อนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด: "ท่านผู้น้อย เร่งมือหน่อยได้หรือไม่? ถ้ากลั่นกรองกันไปเรื่อย ๆ แบบนี้ ฝ่าบาทคงต้องขอกู้เงินในนามมรดกแล้วล่ะ"
เย่ซวินหวนกระตุกหนังตาข้างหนึ่ง: "ท่านอยากกู้อายุขัย?"
"ถูกต้อง"
"กู้เท่าไหร่?"
"สามปี!"
เย่ซวินหวนรับรายงานเครดิตและป้ายหยกแสดงตนของชายชรามา เปิดการตรวจสอบทันที หลังแสงส่องผ่าน รายงานใหม่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
[ชื่อ: หวังโหยวไฉ]
[อายุขัยที่เหลือ: สิบเอ็ดนาที]
[ทรัพย์สินในนาม: บ้านเก่าทางตะวันตกเมืองหนึ่งหลัง หินวิญญาณสามสิบเจ็ดเหรียญ]
[คุณสมบัติ: รากวิญญาณระดับต่ำ]
[ประเมินเครดิต: พอใช้ได้]
[คำแนะนำ: ทรัพย์สินไม่เพียงพอ ไม่สามารถขอกู้อายุขัยสามปีได้]
เย่ซวินหวนอ่านรายงานจบ ก็ส่ายหน้า: "อายุขัยสามปีทำไม่ได้ วงเงินของท่านไม่พอ"
ชายชรารีบร้อนขึ้นมาทันที: "ทำไมล่ะ? ฝ่าบาทชาตินี้ไม่เคยติดหนี้หินวิญญาณใครเลยนะ"
"ไม่ใช่ปัญหาเรื่องเครดิต แต่ทรัพย์สินของท่านไม่พอจำนำ" เย่ซวินหวนผลักรายงานกลับไป "อายุขัยสามปีมูลค่าสูงเกินไป บ้านเก่าหลังนั้นของท่านยังไกลไม่พอ"
ได้ยินดังนั้น ชายชราก็ก้มลงค้นหา: "ใครบอกว่าฝ่าบาทมีบ้านแค่หลังเดียว? ฝ่าบาทยังมีของอย่างอื่นอีก"
พูดจบ ก็หยิบภาพวาดหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ แล้วพูดอย่างจริงจัง: "นี่คือภาพวาดตอนที่แม่ม่ายหวังยังสาว ๆ เอาไว้ จำนำได้"
"..."
"นี่ไม่ใช่ทรัพย์สินของท่าน"
"งั้นฝ่าบาทยังมีกระบวนท่าหมัดสืบทอดตระกูลอีกชุดหนึ่ง"
"ระดับอะไร?"
"ระดับสามัญขั้นต่ำ"
"มีผลอะไร?"
"ฝึกวันละสามรอบ ช่วยให้เส้นเอ็นคลายและเลือดลมไหลเวียน"
เย่ซวินหวนปิดหน้าการตรวจสอบทันที
นี่มันกระบวนท่าหมัดที่ไหนกัน?
เห็นได้ชัดว่าเป็นโยคะชะลอวัยสำหรับผู้สูงอายุ
เย่ซวินหวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง: "สามปีไม่ได้ มากสุดขอยืมหนึ่งเดือน จำนำบ้านเก่าหลังนั้นของท่าน"
ชายชราเงยหน้าขึ้นทันที: "หนึ่งเดือนก็ได้!"
ขอแค่ได้มีชีวิตอยู่จนได้เจอแม่ม่ายหวัง เขาก็ยังมีโอกาส
ทั้งสองฝ่ายเซ็นสัญญากันอย่างรวดเร็ว
เมื่อชายชรากดลายนิ้วมือ ตัวอักษรบนสัญญาก็ส่องแสงสีทองอ่อน ๆ หนึ่งชั้น จากนั้นก็แยกเป็นสองฉบับ ฉบับหนึ่งตกลงไปในมือชายชรา ส่วนอีกฉบับถูกระบบเก็บไป
[สัญญากู้ยืมมีผลบังคับใช้แล้ว]
[ยืนยันสิ่งของจำนำ: บ้านเก่าทางตะวันตกเมืองหนึ่งหลัง]
[ประเภทเงินกู้: อายุขัย]
[วงเงินปล่อยกู้: หนึ่งเดือน]
[กำลังดำเนินการปล่อยกู้]
ชายชราจับสัญญาแน่น จ้องมองเย่ซวินหวนไม่กะพริบตา กลัวว่าเวลาที่เหลืออยู่สิบกว่านาทีของตัวเอง จะหมดลงก่อนที่เงินกู้จะปล่อยออกมาเสียก่อน
เย่ซวินหวนภายนอกไม่แสดงสีหน้า แต่มือที่ซ่อนใต้โต๊ะกลับกำแน่น
นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาปล่อยกู้อย่างเป็นทางการ
จะสำเร็จหรือไม่ ในใจเขาก็ไม่มีความมั่นใจเหมือนกัน
แต่ที่โชคดีคือ เจ้าระบบยังพอไว้ใจได้
ไม่นานนัก แสงสีขาวอ่อน ๆ ก็สว่างขึ้นจากในสัญญา ลอดผ่านลายนิ้วมือที่ชายชรากดไว้ ค่อย ๆ ซึมหายเข้าไปในร่างกายของเขา
ชั่วขณะถัดมา พลังชีวิตหนึ่งสายก็พลุ่งเข้ามาในกายชายชราอย่างกะทันหัน ใบหน้าที่หมองคล้ำของเขาก็ฟื้นคืนสีแดงเรื่อขึ้นมาเล็กน้อยอย่างที่เห็นได้ด้วยตาเปล่า
และแผ่นหยกจารึกที่คาดเอวของชายชราก็ดังขึ้นอีกครั้ง
[เวลาละสังขารตามกำหนดของท่านมีการเปลี่ยนแปลง]
[อายุขัยที่เหลือ: สามสิบวันกับอีกสิบเอ็ดนาที]
ลานบ้านเงียบลงทันที
ทุกคนจ้องมองชายชรา ความสงสัยบนใบหน้าเปลี่ยนเป็นความตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง
กู้อายุขัยได้จริง ๆ ด้วย!
เย่ซวินหวนยังไม่ทันได้ดีใจ ข้อความระบบก็เด้งออกมาตามมาติด ๆ
[ยินดีด้วย เจ้าภาพทำยอดกู้ครั้งแรกสำเร็จ]
[หนึ่งเดือนต่อมา ลูกค้าต้องชำระอายุขัยหนึ่งเดือนครึ่ง]
[กำไรที่คาดหวังในครั้งนี้: อายุขัยสิบห้าวัน]
เย่ซวินหวนเกือบหัวเราะออกมา
ในที่สุดก็เปิดร้านได้สำเร็จ!
ชายชรายิ่งตื่นเต้นจนน้ำตาไหลพราก ลุกขึ้นวิ่งออกไปนอกลานบ้าน: "หวังชุยฮวา ฝ่าบาทกลับมามีชีวิตอีกแล้ว!"
เพิ่งวิ่งถึงประตูลานบ้าน ชายชราก็หยุดฝีเท้าลงอย่างกะทันหัน แล้วหันกลับมาถาม: "ท่านผู้น้อย อีกหนึ่งเดือนฝ่าบาทควรชำระหนี้ยังไง?"
"เมื่อครบกำหนด ชำระอายุขัยหนึ่งเดือนครึ่ง จะใช้หินวิญญาณ พลังบำเพ็ญ หรือของมีค่าอื่น ๆ มาคิดแทนก็ได้"
เย่ซวินหวนชี้ไปที่สัญญาบนโต๊ะ: "ถ้าชำระไม่ไหว ร้านนี้จะยึดบ้านจำนำไปโดยตรง"
ชายชราถอนหายใจโล่งอก พยักหน้ารัว ๆ: "ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ งั้นฝ่าบาทก็วางใจได้แล้ว"
เย่ซวินหวนตะลึงไปครู่หนึ่ง: "บ้านถูกยึดไป ท่านยังวางใจได้อีกหรือ?"
"แน่นอน"
ชายชรายืดอกตั้งตรง แล้วพูดอย่างจริงจัง: "ขอแค่แม่ม่ายหวังยอมรับฝ่าบาท ฝ่าบาทก็จะไปอยู่บ้านนาง ถ้านางไม่ยอม อีกหนึ่งเดือนฝ่าบาทก็ตายไปแล้ว จะเอาเรือนไว้ทำไม?"