อู่เจ๋อเดินเข้ามาข้างหน้า เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ต่ำต้อยวิงวอน พูดต่อว่า "ตอนนี้คนภายนอกมองเรา ก็เห็นว่าเราเป็นสามีภรรยาคู่ต้นแบบที่น่าอิจฉา เธอเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยที่อ่อนโยนมีความสง่างาม ส่วนฟิตเนสที่ฉันเปิดก็เดินมาถูกทาง ธุรกิจมั่นคงดี
เราแค่รักษาภาพภายนอกให้สงบสุขปรองดอง ใช้ชีวิตอย่างราบเรียบไปวัน ๆ ก็พอ ที่เหลือไม่ว่าปัญหาหรือความอึดอัดอะไร ฉันจะแบกรับเอง หาทางจัดการเองให้หมด"
เวินหย่าฟังจบ รู้สึกได้แต่ว่าไร้สาระและชวนหนาวใจ ส่ายหน้าซ้ำ ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวัง
"แกมันรักษาไม่หายจริง ๆ ไร้สาระสิ้นดี! เรื่องแบบนี้ถ้าแพร่งพรายออกไป เราสองคนก็จบกันทั้งคู่ ไม่มีทางที่จะอยู่อย่างมีหน้ามีตาในสังคมอีกต่อไป!"
"ไม่มีทางหรอก" อู่เจ๋อรีบเอ่ยปลอบ น้ำเสียงหนักแน่น "เรื่องนี้มีแค่เธอ ฉัน แล้วก็เฉาสวี่ สามคนรู้ ยังไงก็ไม่มีคนที่สี่ล่วงรู้แน่นอน แถมบ้านเราสองครอบครัวอยู่ตรงข้ามกัน ใกล้กันมาก ขอแค่ทำตัวเงียบ ๆ ก็ไม่มีทางมีใครรู้ได้จริง ๆ"
