ข้อความไลฟ์ในห้องไลฟ์ถล่มหน้าจออีกครั้ง ความอิจฉาแสดงออกมาเต็มเปี่ยม:
“4.5 แสนได้คอมสามเครื่อง ผมทั้งชีวิตยังหาเงินได้ไม่ถึงขนาดนี้เลย!”
“คนกับคนต่างกันขนาดนี้เลยเหรอ? ผมซื้อคอมห้าพันยังลังเลอยู่ครึ่งปี พี่จิ่วเริ่มที่ 4.5 แสนเลย!”
“ความสุขของเทพเจ้าเงินทองก็ง่าย ๆ แบบนี้แหละ ใช้เงินซื้อความสนุก อิจฉากันไม่ได้นะ!”
“พี่จิ่วขาดของประดับขามั้ยครับ? ผมตะโกน 666 ได้ แล้วยังซัพพอร์ตด้วย!”
ฉวยจังหวะจบหนึ่งเกม รอจับคู่รอบถัดไป เฉินเจ๋อถามใส่ไมค์ด้วยน้ำเสียงเจือความสงสัย: "พี่จิ่ว ฟังเสียงแล้วเหมือนอายุไม่เยอะนะครับ ปีนี้อายุเท่าไหร่แล้ว?"
เฉาสวี่ดื่มน้ำไปพลางตอบไปพลาง: "อืม ไม่เยอะหรอก เทอมนี้ขึ้นปีสามแล้ว อายุ 21"
เฉินเจ๋อถึงกับอุทานออกมาทันที: "เฮ้ย! 21? ปีสาม? นี่มันชีวิตประจำวันของเทพเจ้าเงินทองเลยเหรอ? ปีสามก็กล้าใช้เงินกว่า 4 แสนซื้อคอมเล่นแล้ว ปกติในออนไลน์ก็ให้รางวัลสตรีมเมอร์ ปางานรื่นเริง ยังพาน้องสาวไปอยู่ข้างนอก พากันเล่นเกมด้วยกันอีก สบายเกินไปแล้วนะ!"
พูดจบ เฉินเจ๋อก็หันหน้ากลับเข้ากล้อง พูดหยอกกับเพื่อนร่วมชมในห้องไลฟ์: "ทุกคนที่นั่งอยู่มีใครเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยบ้าง? ชีวิตในมหาวิทยาลัยของพวกคุณสบายแบบนี้มั้ย?"
เฉาสวี่ฟังแล้วอดหัวเราะไม่ได้: "สบายตรงไหนกัน? ก็ยังต้องเข้าเรียนทุกวัน ต้องตื่นเช้าไปคาบแปดอีก ไหนจะสบายเท่านายอีกล่ะ? เล่นได้ถึงกลางคืนก็หาเงินได้ หลับตื่นอีกทีก็บ่ายแล้ว สบายจะตาย"
เฉินเจ๋อรีบโบกมือปฏิเสธ น้ำเสียงแฝงความประชดตัวเอง: "พี่จิ่ว ท่านอย่าพูดอย่างนี้สิ เงินที่ผมได้มาทั้งหมดก็อาศัยบรรดาพี่ใหญ่ให้รางวัลนี่แหละ
พวกเราที่เป็นสตรีมเมอร์ ถ้าจะพูดให้ดีก็คือเน็ตไอดอล ถ้าพูดไม่ดี ก็ไม่ใช่ขอทานออนไลน์หรอกเหรอ? จะให้มาเทียบกับท่านผู้ยิ่งใหญ่ตัวจริงอย่างพี่จิ่วน่ะ เทียบกันไม่ติดเลย ห่างชั้นกันเกินไป"