ทุกคนในสนามที่เล่นบาสหรือยืนดูต่างก็ตะลึง ก่อนจะระเบิดเสียงร้องด้วยความตกใจออกมาพร้อมกัน
“โว้ย! โคตรโหด!”
“ให้ตายเถอะ! แรงกระโดดกับพลังระเบิดแบบนี้เกินมนุษย์ไปแล้ว!”
“นี่ต้องเด็กพิเศษวิทยาลัยพลศึกษาแน่ๆ นักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมดาจะมีพลังขนาดนี้ได้ยังไง!”
“โคตรเท่! การตบลงห่วงข้ามตัวนี่คือระดับตำนานไปเลย!”
เสียงทึ่ง เสียงชม เสียงเชียร์ดังไม่ขาดสาย สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่เฉาสวี่ด้วยความตะลึงและชื่นชมอย่างหนัก
การแข่งขันที่เข้มข้นดำเนินไปนานกว่าหนึ่งชั่วโมง ฝ่ายตรงข้ามแพ้แล้วก็เปลี่ยนตัวกันเข้ามาเรื่อยๆ แต่เฉาสวี่กลับมีสมรรถภาพเต็มเปี่ยมตลอดทั้งเกม ฟอร์มการเล่นคงที่ ไม่มีทีท่าเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย ร่างกายที่สมบูรณ์แบบถูกโชว์ออกมาให้เห็นอย่างเด่นชัด
จบเกม ทุกคนต่างหยุดการเคลื่อนไหว เฉาสวี่หายใจหอบเล็กน้อย ยกมือดึงเสื้อยืดสีดำขึ้นมาเช็ดเหงื่อที่ขมับและแก้มตามสบาย
เมื่อเสื้อถูกยกขึ้น กล้ามเนื้อหน้าท้องที่ชัดเจนเป็นสัดส่วนก็เผยออกมาภายใต้แสงไฟ กล้ามเนื้อซิกแพ็คทั้งแปดมัดมีเส้นสายคมชัด แน่นและเต็มเปี่ยม เส้นกล้ามเนื้อหน้าอกและหน้าท้องลื่นไหลทรงพลัง ไม่มีไขมันส่วนเกินแม้แต่น้อย กลิ่นอายฮอร์โมนพุ่งทะยานเต็มพิกัด สายตาสะกดทุกคนไว้ได้อยู่หมัด
สาวๆ ที่ยืนดูอยู่ข้างสนามหลายคนต้องหน้าแดงร้อนผ่าว หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที
เฉาสวี่เพิ่งเดินลงจากสนาม ยังไม่ได้พักหายใจ ก็มีสาวสองคนที่สวมชุดยูนิฟอร์มสีม่วงของมหาวิทยาลัยจินต้า วัยสิบแปดสิบเก้าปี เดินหน้าแดงขึ้นมาหาเขาอย่างรวดเร็ว
ทั้งคู่ดูสดใสมีชีวิตชีวา แก้มแดงด้วยความเขินอาย สายตาหลบเลี่ยง ยกสองขวดน้ำแร่แช่เย็นขึ้นมาอย่างระมัดระวัง เสียงเบานุ่มแต่แฝงความตื่นเต้น “พี่คะ…… พี่เล่นบาสเก่งมาก ขอแอดวีแชทหน่อยได้ไหมคะ?”