ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งหอพักหญิง บรรยากาศครึกครื้นเป็นพิเศษ
สวี่เนี่ยนเนี่ยนกำลังนั่งอยู่บนเตียง ตั้งใจเล่าเรื่องรถคันใหม่ บ้านหลังใหม่ และเงินเก็บของตัวเองให้เพื่อนร่วมห้องสามคนฟังอย่างออกรส
“รถเบนซ์ E300L ของฉันน่ะ ภายในหรูสุดๆ เลย หลังคาพาโนรามิก เบาะหนังแท้ ไฟบรรยากาศครบทุกอย่าง แล้วที่สำคัญคือซื้อสด จ่ายเต็ม จดทะเบียนในชื่อฉันเอง!”
“คฤหาสน์ที่ ถนนซินเจียโข่ว ของฉันยิ่งสุดยอด ตกแต่งหรูหราทั้งหลัง หน้าต่างกระจกบานใหญ่เต็มผนัง ห้องแต่งตัวแยก ส่วนคุณภาพการตกแต่งอ่ะ เรียกได้ว่าเต็มพิกัด อีกไม่นานฉันจะย้ายไปอยู่ที่นั่น!”
“เฉาสวี่ยังโอนเงินให้ฉันอีกหนึ่งล้าน ให้เอาไปซื้อของใช้ในชีวิตประจำวัน พรุ่งนี้พาพวกเธอออกไปช้อปปิ้งกันแบบสุดเหวี่ยง เลือกได้ตามใจชอบ ซื้อได้ตามใจชอบ!”
เหลียงถิงและลู่เจียฉีฟังแล้วตาลุกวาว เต็มไปด้วยความอิจฉา “เนี่ยนเนี่ยน เธอเลือกได้เก่งมากจริงๆ! รู้จักเล็งเป้าไว้ก่อนที่เฉาสวี่จะรวย มุมมองดีขนาดนี้!”
“เฉาสวี่ทั้งหล่อทั้งรวย ยังใจดีและใส่ใจเธอขนาดนี้ สมเป็นแฟนในฝันระดับเทพจริงๆ อิจฉาเธอจริงๆ เลย!”
มีเพียงเสิ่นฮุ่ยหมิ่นที่นั่งเงียบๆ อยู่ที่มุมห้อง ไม่พูดอะไรสักคำ นั่งฟังบทสนทนาของพวกนั้นเงียบๆ
เธอไม่ได้พบปะหรือคุยกับเฉาสวี่ตามลำพังมานานแล้ว
ตั้งแต่ที่เฉาสวี่ฝากให้เธอช่วยดูแลความสะอาดที่ เกาเคอหรงจิ้ง เธอก็หาเวลาว่างไปที่นั่นทุกสองสามวัน
ก่อนไปทุกครั้ง เธอจะส่งข้อความในวีแชทไปถามอย่างสุภาพว่า: [เดี๋ยวฉันไปทำความสะอาด สะดวกไหม?]
เฉาสวี่ตอบกลับมาแค่สัญลักษณ์โอเคสั้นๆ เท่านั้น ไม่มีการคุยอะไรเพิ่มเติม
ตอนแรก เสิ่นฮุ่ยหมิ่นยังมีความกังวลหลายอย่าง กลัวว่าเฉาสวี่จะถือโอกาสมาล้อเล่นหรือคุกคามเธอ
แต่อยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้ เฉาสวี่รักษาระยะห่างได้อย่างดีมาก แค่โอนเงินค่าจ้างสามพันให้เธอครั้งเดียว แล้วก็ตกลงเรื่องค่าตอบแทนกันชัดเจน นอกนั้นไม่มีการพูดจาหรือการกระทำที่เกินขอบเขตเลยแม้แต่น้อย