ทั้งสองคนขยับเข้ามาชิดกัน ก้มหน้าก้มตาเล่นเกมในมือ เสียงอึกทึกของบาร์เหมือนไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขา เถาเจียอี้ค่อยๆ ผ่อนคลายลง บางครั้งก็ส่งเสียงเชียร์เบาๆ เมื่อชนะสักตา บางครั้งก็ขมวดคิ้วหงุดหงิดเมื่อเล่นพลาด ใบหน้าเผยรอยยิ้มบริสุทธิ์ที่ห่างหายไปนาน
[ระบบแจ้งเตือน: ค่าความประทับใจของเถาเจียอี้เพิ่มขึ้น 5 แต้ม ปัจจุบันอยู่ที่ 42 แต้ม]
ทั้งสองเล่นเกมด้วยกันไปสามสี่ตา ในที่สุดเสี่ยวหวงกับเสี่ยวลวี่ก็เล่นกันพอแล้ว เดินโซเซมาเพราะฤทธิ์เหล้า จับแขนพวกเขาแล้วลากไปยังฟลอร์เต้นรำ: "พี่สวี่ เจียอี้ เลิกเล่นเกมได้แล้ว มาเต้นด้วยกันเร็วเข้า ให้มันคึกคัก!"
เฉาสวี่ยิ้มขำๆ อย่างจนปัญญา เก็บมือถือพร้อมกับเถาเจียอี้ แล้วเดินตามพวกเธอเข้าไปในฟลอร์เต้นรำ
ในฟลอร์เต้นรำ ไฟกระพริบวูบวาบ ผู้คนโยกย้ายส่ายสะโพกกันตามอำเภอใจ พวกหนุ่มแกร่งสาวแกร่งเหมือนไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย พละกำลังล้นเหลือจนน่ากลัว เฉาสวี่ร่วมเต้นระบำหมู่มารไปกับพวกเธอ บางครั้งก็คอยปกป้องเถาเจียอี้ที่อยู่ข้างๆ ไม่ให้เธอถูกผู้คนเบียดเสียดชน
พวกเขาเที่ยวกันยันตีสองกว่า ความอึกทึกครึกโครมจึงค่อยๆ ซาลง ทุกคนดื่มจนเดินเซไปมา เสี่ยวหวงยิ่งหนักถึงขั้นดื่มจนขาดสติ
เฉาสวี่เห็นดังนั้นจึงยุติปาร์ตี้สังสรรค์ครั้งนี้อย่างแข็งขัน ไล่ให้พวกหนุ่มแกร่งสาวแกร่งที่อยู่ตรงนั้นแยกย้ายกันไป จากนั้นกดโทรศัพท์เรียกรถกลับบ้าน พากลุ่มสามสาวไฟแดงไปพักที่โรงแรม
เฉาสวี่นั่งที่เบาะหน้าข้างคนขับ เสี่ยวลวี่กับเสี่ยวเฟินประคองเสี่ยวหวงที่เมาจนเละเทะอยู่ซ้ายขวา ค่อยๆ พยุงเธอขึ้นรถอย่างระมัดระวัง