ตื่นรู้ระบบอัจฉริยะ หนุ่มเพลย์บอยชัดเจนไม่มีเลี้ยว

ตอนที่ 4 รับรถกลับมหาลัย

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ผู้จัดการเดินเข้ามาช่วยแนะนำ “คุณเฉา รถเมอร์เซเดส-เบนซ์ เอเอ็มจี จี63 คันนี้เป็นรุ่นท็อปสเปกจีน ใช้เครื่องยนต์ 4.0 ลิตร วี8 ทวินเทอร์โบ เลือกติดตั้งชุดแต่งเอเอ็มจีไนท์ แบล็กแมตต์คาร์บอนไฟเบอร์ทั้งภายนอก ภายใน และพวงมาลัย จอคู่ขนาด 12.3 นิ้ว ล้อเอเอ็มจี 22 นิ้วพร้อมคาลิปเปอร์เบรกสีแดงสมรรถนะสูง ภายในหุ้มหนังแท้ ออปชันครบครัน และติดทะเบียนเรียบร้อย คุณขับออกไปได้เลยครับ”

สวี่เนี่ยนเนี่ยนเดินไปข้างรถอย่างอดใจไม่อยู่ ยื่นมือลูบตัวถังเรียบลื่น ดวงตาเต็มไปด้วยความหลงใหลและความปรารถนาที่จะอวด

เฉาสวี่เดินไปยืนข้างเธอ สวี่เนี่ยนเนี่ยนควงแขนเขาทันที เอนศีรษะพิงไหล่เขาเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นพองาม เป็นท่าโพสถ่ายรูปที่สมบูรณ์แบบ

ผู้จัดการเข้าใจทันที ยกมือให้สัญญาณ พนักงานสองคนบิดกระป๋องสายรุ้ง “ปัง” เสียงดังหลายครั้ง เศษสายรุ้งสีสันโปรยปรายทั่วท้องฟ้า ตกลงบนตัวรถและรอบตัวทั้งคู่ สร้างบรรยากาศรับรถได้สุดยอด

เฉาสวี่เดินอ้อมไปฝั่งผู้โดยสาร เปิดประตูให้เธอ “มา สวี่เนี่ยนเนี่ยน ลองนั่งตำแหน่งผู้โดยสารคู่ใจของคุณสิ”

สวี่เนี่ยนเนี่ยนนั่งเข้าไปในรถอย่างตื่นเต้น สัมผัสความหรูหราของภายใน หยิบมือถือขึ้นมาทันที ถ่ายรูปภายใน ตรารถ ตัวรถอย่างบ้าคลั่ง แล้วพลิกกล้องเซลฟี่ตัวเองหลายมุม

จากนั้นรีบพิมพ์แคปชัน “ยินดีกับตัวเองที่ได้รถจีคลาสคันใหม่~” พร้อมรูปที่คัดสรรมาอย่างดีเก้ารูป—วินาทีที่สายรุ้งกระจาย ภาพรวมตัวรถ รายละเอียดภายใน เซลฟี่ตัวเองนั่งที่ผู้โดยสาร และรูปคู่กับเฉาสวี่ กดโพสต์โดยไม่ลังเล

【ข้อความแจ้งระบบ:ค่าความรู้สึกดีของสวี่เนี่ยนเนี่ยน เพิ่มขึ้น 1 แต้ม ปัจจุบัน 77 แต้ม】

เฉาสวี่มองเธอกระดี๊กระด๊า หยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปภายนอกภายในของจี63 เช่นกัน แล้วโพสต์ลงโมเมนต์และติ๊กต็อก หนุ่มสาวไม่โอ้อวดก็ไร้ค่า ถือโอกาสนี้สร้างภาพลักษณ์ตัวเองเลย

ค่าความรู้สึกดีของฉินซูเหยาที่พุ่งเร็วขนาดนี้ ก็เพราะเธอเห็นโมเมนต์และคลิปติ๊กต็อกที่เขาโพสต์ประจำ รูปและวิดีโอตอนเรียนในมหาลัย ทานข้าวที่โรงอาหาร เล่นบาสฯ ฯลฯ พิสูจน์ว่าเขาไม่ใช่แค่รวย แต่ยังหนุ่มหล่อ

ถ้าเป็นตาลุงหัวล้านพุงพลุ้ยให้ทิปเธอสองหมื่นกว่าหยวน ฉินซูเหยาก็คงยิ้มแป้นบอกว่า “ขอบคุณค่ะพี่ใหญ่” แล้วหันไปด่าว่า “พวกโง่ คิดดีสิ”

โพสต์ไปไม่นาน วีแชททั้งคู่ก็มีข้อความเด้งมาต่อเนื่อง ใต้โพสต์โมเมนต์ของสวี่เนี่ยนเนี่ยนเต็มไปด้วยคอมเมนต์อิจฉาจากเพื่อนสาวและเพื่อนร่วมห้อง เธออ่านไปหัวเราะไม่หุบปาก

เฉาสวี่เหลือบมองผ่าน ๆ เก็บมือถือ บอกผู้จัดการว่า “รถไม่มีปัญหา พวกเราขับไปเลยนะครับ”

“ได้ครับคุณเฉา ขอให้มีความสุขกับการใช้รถครับ!” ผู้จัดการรีบพยักหน้า “หากมีปัญหาเกี่ยวกับรถในภายหลัง ติดต่อเราได้ตลอด เราจะรีบจัดการให้เป็นลำดับแรกครับ”

เฉาสวี่นั่งประจำที่คนขับ สตาร์ตรถ เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้อง สวี่เนี่ยนเนี่ยนเอนกายบนเบาะผู้โดยสาร มองเขาด้วยสีหน้าพึงพอใจ ดวงตาเอ่อล้นด้วยความรัก หล่อนรู้ว่าครั้งนี้เกาะขาใหญ่ถูกแล้ว ไม่เสียแรงที่ทุ่มหมดหน้าตักเมื่อคืน

ฝีมือขับรถของเฉาสวี่ใช้ได้ สอบใบขับขี่เสร็จหลังสอบเอ็นทรานซ์ ปีหลัง ๆ ปิดเทอมก็ขับรถที่บ้านออกไปข้างนอก ขับจากโชว์รูมขึ้นถนนใหญ่ไม่ไกล มีปั๊มปิโตรไชน่าอยู่ข้าง ๆ เลี้ยวเข้าไปทันที จอดที่หัวจ่ายน้ำมัน กดกระจกลง พูดสั้น ๆ ว่า “เติม 98 เต็มถังครับ”

ให้ตายสิ ฝันเป็นจริงแล้ว

“สวัสดีครับคุณลูกค้า เติมน้ำมัน 98 เต็มถัง มาตรวัดรีเซ็ตเป็นศูนย์แล้วนะครับ”

เสียงหัวจ่ายน้ำมันดังอื้ออึง จำนวนเงินพุ่งเร็วขึ้น ถังน้ำมันเอเอ็มจี จี63 สเปกจีนความจุ 100 ลิตร น้ำมัน 98 ปัจจุบันลิตรละ 9.5 หยวน เติม 98 ลิตรตัดอัตโนมัติ แสดงยอด 931 หยวน

สวี่เนี่ยนเนี่ยนมองแล้วได้แต่ลิ้นพันกัน แม้รถหรูจะดี แต่ให้ฟรีก็ยังขับไม่ไหว เติมน้ำมันสองครั้งต้องกินแกลบ

ทั้งคู่ทานข้าวเที่ยงข้างนอก แล้วขับรถกลับมหาลัย ลงทะเบียนชั่วคราวที่ประตูแล้วขับไปส่งสวี่เนี่ยนเนี่ยนที่หอพัก

เพราะเพื่อนร่วมห้องเจิ้งปั๋วเหวินขับรถมาเรียนตั้งแต่ปีหนึ่ง เฉาสวี่เลยรู้สถานการณ์รถของนักศึกษามหาลัยการเงินค่อนข้างดี นักศึกษาปริญญาตรีห้ามทำบัตรจอดระยะยาว ต้องลงทะเบียนเข้าชั่วคราวทุกครั้ง จอดในมหาลัยชั่วโมงละ 5 หยวน ต่อวันสูงสุด 30 หยวน

อาจารย์และนักศึกษาปริญญาโททำบัตรจอดระยะยาวได้ ค่าจอดเดือนละ 150 หยวน รายปี 1200 หยวน ดังนั้นนักศึกษาปริญญาตรีที่มีรถ ส่วนใหญ่จอดที่ลานจอดหน้าประตูมหาลัย

เฉาสวี่ตั้งใจขับรถเข้ามาในมหาลัยก็เพื่อตอบสนองความอยากอวดของสวี่เนี่ยนเนี่ยนและความอยากโชว์ของตัวเอง เมอร์เซเดส จี63 ป้ายแดงคันนี้ ออร่าน่าค้นหาเหลือเกิน สะกดสายตาผู้คนให้ทั้งคู่ได้มากทีเดียว

ส่งสวี่เนี่ยนเนี่ยนที่หอพักอย่างอาลัยอาวรณ์เสร็จ เฉาสวี่ไปซุปเปอร์ในมหาลัยซื้อบุหรี่หวงจินเย่เทียนเย่สองซอง ตั้งใจยกระดับฐานะตัวเอง ปกติสูบบุหรี่หลานโหลว ความอยากบุหรี่ไม่มาก ซองหนึ่งสูบได้ 3-4 วัน สูบตอนเข้าห้องน้ำ เล่นเกมสักมวน

เฉาสวี่ใช้เท้าเตะประตูห้องดังตึง ตะโกนลั่น “ไอ้พวกทรพี ยังไม่รีบมาต้อนรับเสด็จพ่ออีก”

โจวเหล่ยที่นั่งหลังประตูตกใจสะดุ้ง “แกเตะประตูอีกแล้วนะ ตกใจพ่อแกตายเลย”

เหล่ยจื่อเป็นหนุ่มใหญ่หลู่ตง ช่วงนี้ติดพูดภาษาเหอหนาน ร่างสูงใหญ่ล่ำสัน สูง 185 นิสัยใจถึง ชอบร่วมกิจกรรมชมรมและสหภาพนักศึกษา เป็นคู่หูเล่นบาสกับเฉาสวี่ บางครั้งก็เล่นเกมด้วยกัน

ตอนนี้ด้านในใกล้ระเบียง เจิ้งปั๋วเหวินนอนบนเตียงข้างบน เอ่ยถาม “ที่แกโพสต์โมเมนต์เมื่อเช้านี้มันอะไร พวกเราทักไปก็ไม่ตอบ รถเบนซ์จีคลาสอะไรกันเนี่ย”

เจิ้งปั๋วเหวินเป็นคนจินหลิง ฐานะทางบ้านดี หล่อนิสัยดี หนุ่มหล่อ ดาวมหาวิทยาลัย 12 แห่งในเขตเสียนหลิน อาจารย์นักศึกษา 2 แสนกว่าคน เขาขับรถฟอร์ดมัสแตงมาเรียนตั้งแต่ปีหนึ่ง จอดริมทาง เปลี่ยนสาวที่นั่งผู้โดยสารเป็นว่าเล่น เที่ยวผับกลางคืนเป็นประจำ

อีกคนนั่งหน้าโต๊ะ ใส่หูฟังเล่นเกม ไม่รู้เรื่องที่เฉาสวี่เข้ามาเลยคือเพื่อนร่วมห้องคนสุดท้าย สวีเฮ่าเหริน หนุ่มน้อยโอตาคุสองมิติร่างเล็ก ไม่เข้าเรียนก็นั่งเล่นเกมในหอ โหยหาความรัก พร่ำว่าผมมีแฟนในเน็ตแล้ว ไม่กี่วันต่อมาบอกเลิกอีก เฉาสวี่เรียกเขาว่าตานหวง

เอ่อ......ก็คือคบทีเลิกที

เฉาสวี่แกะกล่องบุหรี่ออกมาหนึ่งซีก วางบนโต๊ะคนละสองซอง “รถผมซื้อเองสิ ไม่งั้นจะโพสต์คลิปอวดรถเหรอ รีบเรียกท่านพ่อบุญธรรมซะ” ซองบุหรี่ถูกวางบนคีย์บอร์ดของตานหวง เขาถึงรู้ว่าเฉาสวี่กลับมา รีบถอดหูฟัง

“หากท่านไม่รังเกียจ ผมขอ......”

เจิ้งปั๋วเหวินกระโดดลงจากเตียง “ไม่ใช่เฮ้ย เพื่อน จู่ ๆ ก็ขับจีคลาสได้ไงเนี่ย ราคาพร้อมภาษีตั้งสามล้านกว่าหยวน จะตายละ เงินที่บ้านให้รึไงวะ”

มีคำพูดหนึ่งว่าไงนะ กลัวเพื่อนลำบาก แต่ก็กลัวเพื่อนขับแลนด์โรเวอร์

รู้ว่าเพื่อนพูดเล่น เลยหยอกว่า “พ่อแม่ผมรับราชการ จะซื้อจีคลาสให้ นั่นไม่ใกล้คุกหรอกรึไง นี่ผมหาเองนะ โดนตลาดหุ้นจีนเล่นงานมานาน ตอนนี้ผบบรรลุธรรมแล้ว หันไปเล่นฟิวเจอร์สกับหุ้นต่างประเทศ ผ่านปิดเทอมนี้มา ได้กำไรไม่น้อย” เฉาสวี่เล่าข้ออ้างที่คิดไว้ก่อนแล้ว เงินสดล้านของเขาก็แสดงเป็นรายได้ถอนเงินจากฟิวเจอร์สต่างประเทศจริง

โจวเหล่ยได้ยินแล้วรับไม่ได้ “ก็เพื่อนร่วมห้องเหมือนกัน ฉันยังเรียนดีกว่าแกอีก ก็ผักชีตลาดหุ้นจีนทั้งคู่ จู่ ๆ แกหาเงินได้แล้ว? ได้เท่าไหร่วะ อย่าบอกนะว่าซื้อรถหมด”

“ก็ไม่หมดนะ ยังไงก็ได้พอสมควร ถอนออกมาซื้อรถ เหลือเงินสดไว้บ้าง เก็บกำไรเข้ากระเป๋าไว้ก่อนไง! ในตลาดนอกยังเหลือไว้เล่นต่ออีกหน่อย” โจวเหล่ยคือคนที่ขาดทุนหุ้นมากที่สุดในห้อง และเป็นคนเรียนเก่งที่สุดในสี่คน.

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป