บทที่ 7 สะพานควบคุมกลางก็เป็นสะพานเหมือนกัน
จางเหวยกับโจวเจี๋ยได้ยินแล้วก็เข้าใจทันที
ทั้งคู่รีบเก็บของที่ได้จากการต่อสู้ ก่อนถือเอ็ม7 ที่แต่งเต็มสูบตามหลินเซียวมุ่งหน้าไปทางห้องสีน้ำเงิน
ทั้งสามขึ้นเนินลาดของห้องสีน้ำเงินอย่างรวดเร็ว
แต่หลินเซียวไม่ได้เข้าไปในห้องสีน้ำเงิน
เขาตรงไปหมอบหลังลังบนเนินลาด จัดปืนเอสอาร์25 เข้าที่อีกครั้ง แล้วเล็งปากกระบอกไปทางเชื่อมสองอย่างมั่นคง
จางเหวยกับโจวเจี๋ยก็ไม่ลังเล ทั้งคู่เดินตรงไปหลบหลังลังข้างบันไดห้องสีน้ำเงิน คนหนึ่งอยู่ซ้าย อีกคนอยู่ขวา คุมสะพานควบคุมกลางเอาไว้
ทั้งสามยืนกันเป็นรูปสามเหลี่ยม ล็อกเส้นทางเชื่อมสองกับทางแยกสำคัญอย่างสะพานควบคุมกลางพร้อมกัน
ในห้องถ่ายทอดสดของมังกรเซียน ข้อความแสดงความคิดเห็นหลั่งไหลพรั่งพรูขึ้นมาพร้อมเครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด:
“????????”
“ไม่ไปเก็บของในห้องสีน้ำเงินเหรอ? ในนั้นมีตู้เซฟนะ!”
“ห้องประธานอยู่ข้าง ๆ เอง! ไม่ขึ้นไปห้องประธานกันหรือไง?!”
“นี่กำลังทำอะไรกัน? เล็งอากาศอยู่เหรอ?”
“ดูไม่ออกจริง ๆ ไม่ไปเอาตู้เซฟ แต่กลับมานั่งเหม่อบนนี้?”
หลี่เหวยหมิงขมวดคิ้วเช่นกัน
เขาจ้องหน้าจออยู่สิบกว่าวินาที แต่ก็ยังมองไม่ออกว่าหลินเซียวกับพวกมีแผนอะไร
ตู้เซฟในห้องสีน้ำเงินอยู่ห่างใต้เท้าไม่ถึง 20 เมตร ส่วนห้องประธานก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม!
ทั้งที่มีทรัพยากรสำคัญอยู่ตรงหน้า แต่กลับไม่ไปค้นหา ทั้งสามคนนั่งเล็งปืนอยู่บนเนินลาดเนี่ยนะ?
แต่หลี่เหวยหมิงยังไม่รีบด่วนสรุป
เขาเปิดวิดีโอการแข่งขันก่อนหน้านี้ขึ้นมา แล้วเริ่มย้อนดูตั้งแต่ต้น