ชาวโหลวหลานและลูกน้องของหลินจื้อหย่วนตะลึงงันกับภาพเบื้องหน้า คาดไม่ถึงว่าสักวันจะได้เห็นเทพสวรรค์ด้วยตาตนเอง
หลินจื้อหย่วนในตอนแรกมึนงงเล็กน้อย ครั้นเห็นท่าทางกระหยิ่มยิ้มย่องของบุตรสาวในใจก็พอรู้แล้ว ว่า "เทพสวรรค์" ตนนี้คือผู้ที่นั่วนั่วเชื้อเชิญมา
เรื่องพระโพธิสัตว์แห่งด่านอวิ่นเฉวียนยังมิทันย่อยสลาย ครานี้เทพสวรรค์ก็มาอีก หลินจื้อหย่วนเร้าใจหวาดหวั่นเล็กน้อย ธิดาของตนนี้แท้จริงมีภูมิหลังใด เหตุใดจึงมีวรยุทธ์พิสดารมากมายถึงเพียงนี้ที่พวกเขาไม่รู้
ขณะกำลังใจลอย ก็ได้ยินอาหลานน่ากล่าวว่า "พี่น้องทั้งหลาย พวกเจ้าติดกับของเทโป้วแล้ว ทุกสิ่งล้วนเป็นแผนร้ายของเทโป้ว จงจับเทโป้วไว้ ขอขมาแด่เทพสวรรค์"
หลินจื้อหย่วนอดไม่ได้ที่มุมปากจะยกยิ้ม องค์หญิงอาหลานน่ารู้จักประยุกต์ใช้ เอากลอุบายที่เทโป้วเคยใช้เล่นงานนางย้อนกลับไปเล่นงานเทโป้วโดยตรง
มีเทพสวรรค์ปกป้อง บัดนี้อาหลานน่าในสายตาชาวโหลวหลานย่อมเป็นประหนึ่งเทวี
เพียงนางเอ่ยปาก ทุกผู้คนก็หลั่งไหลเข้าไปล้อมเทโป้วไว้แน่นขนัด
"บังอาจ ข้ามีกองกำลังใหญ่สุดในโหลวหลาน มีนักรบและวัวควายมากที่สุดในโหลวหลาน พวกเจ้าต่อต้านข้า อยากตายหรือ?"
เทโป้วตะเบ็งเสียงตวาด แต่ความโกลาหลอลหม่านในน้ำเสียงนั้นสุดจะปกปิด
"ผู้นำ พวกเราไม่อาจขัดเจตจำนงของเทพสวรรค์ได้นะ" ผู้ที่ก่อนหน้านี้คอยกลั่นแกล้งอาหลานน่าท่ามกลางฝูงชนกลับเป็นคนไขว้หักคนแรก
เพราะเขารู้ดีว่า คำพูดที่ตนปรักปรำว่าอาหลานน่านั้นล้วนเป็นความนึกเอาเอง ไร้มูลความจริง ตัวคนบาปที่เทพสวรรค์ตรัสถึงคือเทโป้ว