ฉิวเจ๋อกล่าวจบ ดาบใหญ่ก็ฟาดลงตรงแผ่นหลังของอาหลานน่า
ขณะนั้นทุกคนกำลังคุกเข่าคารวะ ครอบครัวของหลินจื้อหย่วนก็ยืนมองอยู่ไกล ๆ ดาบที่คาดไม่ถึงของฉิวเจ๋อ ชั่วขณะนั้นกลับไม่มีใครตอบสนองได้ทัน
อาหลานน่าหันหน้าเข้าหาผู้คน มิได้ระวังตัวต่อฉิวเจ๋อที่จู่ ๆ ก็ย่องมาถึงด้านหลังนางเลย ดาบนี้ หลีกเลี่ยงไม่ได้
ในชั่วพริบตาแห่งความเป็นความตาย นั่วนั่วยื่นมือเล็ก ๆ ออกไปตามสัญชาตญาณ พลางร้องว่า "พี่สาวอาหลานน่า ระวังข้างหลังเจ้าคะ"
กระแสพลังสายหนึ่งพุ่งออกจากปลายนิ้วของนั่วนั่ว อาหลานน่าได้ยินเสียงร้อง จึงรีบหมุนตัวถอยหลัง แต่มหาดาบก็ฟาดลงมาอย่างหนักหน่วงแล้ว พอนางหมุนตัวเช่นนี้ ก็ประจวบเหมาะกับรับดาบที่ฟาดลงมากลางหน้าผาก
นึกว่าคงต้องตายแน่ กระแสพลังสายหนึ่งก็พวยพุ่งเข้ามา ผลักฉิวเจ๋อออกไป
ฉวยโอกาสนี้ อาหลานน่ากระโจนเข้าใส่ มีดสั้นสองเล่มเสียบอกฉิวเจ๋ออย่างหนักหน่วง
"คือผู้ใด...ที่อยู่เบื้องหลัง...ช่วยเจ้า..." ฉิวเจ๋อถามอย่างตะกุกตะกัก ชัดเจนว่าเขากำลังจะทำสำเร็จอยู่แล้ว แต่เป็นพลังลึกลับที่ผลักเขา
มิเช่นนั้น อาหลานน่าคงเป็นวิญญาณใต้คมดาบของเขาไปแล้ว
"ถูกต้อง ข้าต่างหากที่มีคนหนุนหลังอยู่ ฉิวเจ๋อ เหตุใดเจ้าจึงใฝ่หาความตายเช่นนี้เล่า ขอบคุณเจ้าที่ทำให้ทุกคนได้เห็นว่า อาหลานน่าของข้ามิได้ด้อยกว่าบุรุษอย่างพวกเจ้า"
อาหลานน่ากล่าวเสียงเบา แล้วเร่งเสียงดังลั่นว่า "ฉิวเจ๋อ ลอบทำร้ายจากด้านหลัง เจ้าก็ยังมิใช่คู่มือของข้า ยังมีผู้ใดเห็นว่าข้าไม่คู่ควรเป็นอ๋องแห่งโหลวหลานอีกหรือไม่"
กล่าวจบ อาหลานน่าเก็บมีดสั้น ร่างของฉิวเจ๋อก็ล้มลงกับพื้นเมื่อสิ้นเสียง สภาพตาค้างนั้น เพียงพอที่จะข่มขวัญผู้ที่มีความคิดเห็นต่อการที่สตรีก้าวขึ้นเป็นใหญ่ได้แล้ว