โจวอวี้เฟินมองเสิ่นเจิ้นอย่างคลางแคลงใจ “บังเอิญเกินไปหรือเปล่า หลี่เหม่ยเจวียนกลับบ้านเดิมแล้วได้ยินคนสองคนนั้นคุยเรื่องโยวหมิงส่านพอดี แถมยังไปซื้อจากที่ที่คนนั้นพูดถึงได้พอดี แล้วก็ซื้อมาเรื่อย ๆ ตั้งปีหนึ่ง”
“ตอนป้านเซี่ยยังอยู่ในเขตบ้านพัก ทุกอย่างก็ปกติดี พอเธอลงชนบท หลี่เหม่ยเจวียนก็วางยาพิษเสี่ยวเจี๋ยทันที เรื่องนี้จะไม่เกี่ยวข้องกันเลยจริง ๆ เหรอ?”
ป้านเซี่ยลงชนบทเมื่อหนึ่งปีก่อน และหลี่เหม่ยเจวียนก็เริ่มเอาโยวหมิงส่านกลับมาในปีเดียวกันพอดี
จะบังเอิญขนาดนี้ได้ยังไง?!
แววตาของเสิ่นป้านเซี่ยไหววูบ ช่างบังเอิญจริง ๆ
ในเนื้อเรื่องเดิม เถาเหวินเจี๋ยเสียชีวิตจากพิษก่อนจะถูกส่งถึงโรงพยาบาลเสียอีก
ทุกคนคิดว่าเขาถูกงูกัดจนได้รับพิษ จึงไม่มีใครสืบไปถึงหลี่เหม่ยเจวียนกับเหลียงเฉิงผู้เป็นลูกชาย
ไม่นานเถาหวายหย่วนกับคุณปู่เถาก็เกิดเรื่องขึ้นตามกัน ลู่อวิ๋นเองก็เสียชีวิตอย่างไม่คาดคิด จึงไม่มีใครสงสัยสาเหตุการตายของเถาเหวินเจี๋ยและตามสืบความจริงอีก