เจิงหยวนหลินพลันเข้าใจขึ้นมา “ถึงว่า ซ่งกวนไห่ถึงหาคนค้ามนุษย์เจอได้ง่ายดายขนาดนั้น แถมยังกล้าทำเรื่องฆ่าคนวางเพลิงอีกสารพัด นึกว่าเป็นพวกคลั่งรักเสียอีก ที่แท้ก็มีสถานะลับ ๆ ที่เปิดเผยไม่ได้อยู่นี่เอง”
เขาครุ่นคิดอย่างจริงจัง “ถ้าเรื่องราวดำเนินไปตามแผนที่ซ่งกวนไห่วางไว้ตั้งแต่แรก เสิ่นปัญญาชนหญิงหายตัวไป หลินปัญญาชนหญิงฉวยโอกาสเข้าหา แล้วค่อยหาทางสืบข่าวบางอย่าง... พอคิดแบบนี้แล้ว ทุกอย่างก็ดูสมเหตุสมผลขึ้นมากจริง ๆ”
คนอื่น ๆ ต่างก็เห็นว่าข้อสันนิษฐานของเสิ่นป้านเซี่ยฟังดูสมเหตุสมผล อย่างน้อยก็อธิบายความโหดเหี้ยมของซ่งกวนไห่และเหตุผลที่เขาทำเช่นนั้นได้เป็นอย่างดี
เมื่อเทียบกับหนุ่มเลือดร้อนที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อความรักแล้ว สายลับย่อมมีโอกาสทำเรื่องเลวร้ายไร้มนุษยธรรมเหล่านั้นเพื่อให้บรรลุเป้าหมายมากกว่า
เสิ่นป้านเซี่ยไม่ได้กล่าวหาซ่งกวนไห่ขึ้นมาลอย ๆ เพราะช่วงท้ายของนิยายเคยกล่าวถึงเขาว่าติดต่อใกล้ชิดกับคนที่มีสถานะลึกลับคนหนึ่ง และทั้งคู่ยังร่วมมือกันทำบางอย่างด้วย