น้ำตาของลู่อวิ๋นพรั่งพรูออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ ภาพตรงหน้าพร่ามัวไปในพริบตา
ดีเหลือเกิน!!
ก่อนหน้านี้เสี่ยวเจี๋ยมักอิจฉาคนอื่นที่สะพายกระเป๋าไปเรียนหนังสือ คราวนี้เขาก็ได้ไปโรงเรียนบ้างแล้ว
ไม่ใช่แค่ได้เรียนหนังสือ ต่อไปเสี่ยวเจี๋ยยังจะได้ทำงาน แต่งงาน มีลูก... ได้ผ่านช่วงต่าง ๆ ของชีวิตเหมือนคนทั่วไป
คุณปู่เถามีน้ำตาคลออยู่ในดวงตา «ปั้นเซี่ย คราวนี้ต้องขอบใจหนูจริง ๆ พวกเราไม่รู้จะขอบคุณหนูยังไงดี»
ลู่อวิ๋นเอ่ยขอบคุณเสิ่นป้านเซี่ยทั้งน้ำตาเช่นกัน แม้เธอจะไม่รู้เรื่องการแพทย์ แต่ก็รู้ว่าการที่เถาเหวินเจี๋ยอาการดีขึ้นอย่างกะทันหันน่าจะเกี่ยวข้องกับเสิ่นป้านเซี่ย
ไม่รู้ว่าเกี่ยวกับเรื่องที่หลี่เหม่ยเจวียนวางยาพิษหรือเปล่า ตลอดปีที่ผ่านมา สุขภาพของเถาเหวินเจี๋ยย่ำแย่ลงเรื่อย ๆ ทั้งยังเจ็บป่วยอยู่บ่อยครั้ง