ลู่หนิงอานมองซ่งกวนไห่ พลางยกมุมปากขึ้นอย่างเย้ยหยัน
“ซ่งกวนไห่ นายคงนึกไม่ถึงสินะว่าฉันจะยังมีชีวิตกลับมาได้?”
คำพูดนี้ดังกึกก้องราวกับสายฟ้าฟาดกลางทุ่ง ทำเอาทุกคนตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก
ดูท่าแล้ว เรื่องที่เสิ่นป้านเซี่ยพูดมาล้วนเป็นความจริง
เหตุร้ายที่เกิดขึ้นกับเธอและลู่หนิงอาน ล้วนเป็นฝีมือซ่งกวนไห่
ซ่งกวนไห่สูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามบังคับตัวเองให้สงบลง
“ปัญญาชนลู่ คุณพูดเรื่องอะไร ผมไม่เข้าใจ”
เห็นซ่งกวนไห่ยังคิดจะแก้ตัว ตู้จงก็หมดความอดทน
เขากวาดตามองซ่งกวนไห่ที่อยู่บนพื้นอย่างเย็นชา ก่อนโบกมือใหญ่ “จับกุม”
“รับทราบครับ ผู้บังคับกองร้อย!”
ซ่งกวนไห่ยังไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกทหารสองนายเข้าล็อกแขนคนละข้างและควบคุมตัวไว้แน่น
เหลียงฮุยกล่าวว่า “ซ่งกวนไห่ คุณต้องสงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีค้ามนุษย์รายใหญ่ ตอนนี้เราจะพาตัวคุณกลับไปสอบสวน”