เสิ่นป้านเซี่ยหยิบหนังสือรับรองที่สำนักงานความมั่นคงสาธารณะเมืองชางสุ่ยออกให้จากกระเป๋า “คุณคงไม่ได้คิดว่าฉันไม่มีหลักฐานจริง ๆ หรอกนะ”
เธอยังหยิบธงสดุดีที่ออกให้เป็นพิเศษเพื่อขอบคุณเธอออกมาด้วย
หลังจากเสิ่นเจิ้นกับโจวอวี้เฟินอ่านจบ สวี่จื้อซานและคนอื่น ๆ ก็พากันเข้ามาดูอย่างตั้งใจ
ในนั้นระบุชัดเจนว่าเสิ่นป้านเซี่ยถูกลักพาตัวไปยังหมู่บ้านต้าเถียนเมื่อใด ถูกกักขังไว้นานแค่ไหน และพาคนอื่น ๆ หลบหนีออกมาได้อย่างไร
บนหนังสือรับรองยังมีตราประทับของสำนักงานความมั่นคงสาธารณะเมืองชางสุ่ย จะเป็นของปลอมไปได้อย่างไร
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีธงสดุดีผืนนั้นอีก
หลักฐานสองอย่างนี้เพียงพอที่จะพิสูจน์ว่าเสิ่นป้านเซี่ยไม่ได้โกหก
โจวอวี้เฟินกุมมือลูกสาวไว้แน่น หัวใจเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกยินดีที่ได้กลับคืนมาหลังจากต้องสูญเสียไป