เรื่องดีไม่ค่อยแพร่ไปไกล แต่เรื่องร้ายกลับกระจายไปทั่ว
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เรื่องวุ่นวายหน้าบ้านตระกูลเสิ่นก็แพร่ไปทั่วเขตบ้านพักทหาร แม้แต่เรื่องของหลียงเฉิงก็ถูกขุดขึ้นมาพูดถึงอีกครั้ง
“ได้ยินหรือยัง เมื่อวานหลินเหยาเหยาไปถึงหน้าบ้านตระกูลเสิ่น ขอให้ผู้การเสิ่นช่วยพูดให้หลียงเฉิง”
“หลินเหยาเหยาไม่ใช่ลูกสาวผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตผู้การเสิ่นหรอกหรือ? เรื่องของหลียงเฉิงเกี่ยวอะไรกับเธอด้วย?”
“เมื่อคืนฉันฟังอยู่ตั้งนาน ยืนจนขาชาไปหมด ในที่สุดก็ปะติดปะต่อเรื่องราวได้ชัดเจน หลียงเฉิงไปหาเรื่องเสิ่นป้านเซี่ยเพราะหลินเหยาเหยา ใครจะคิดว่าโดนเสิ่นป้านเซี่ยสั่งสอนไปแทน หลินเหยาเหยายังคิดจะกล่าวหาคนอื่นก่อน แถมใช้จุดอ่อนของเสิ่นป้านเซี่ยข่มขู่ผู้การเสิ่นให้ช่วยหลียงเฉิงยกเลิกโทษ สุดท้ายกลับโดนผู้อำนวยการโจวสั่งสอนอีกคน”
“หลินเหยาเหยากุมจุดอ่อนอะไรของเสิ่นป้านเซี่ยไว้ ถึงได้บีบให้พ่อแท้ ๆ ของอีกฝ่ายไปช่วยคนที่รังแกลูกสาวตัวเองให้พ้นโทษได้?”
