ความเร็วในการเคลื่อนที่ของเรือลำนี้ยังขึ้นอยู่กับแรงลมในตอนนั้นด้วย!
ภายใต้แรงลมระดับ 2 เรือประมงลำน้อยเคลื่อนไปช้า ๆ ราวกับคนแก่เดินเล่น สองนาทีแล่นไปไม่ถึง 100 เมตร แผนที่อิเล็กทรอนิกส์ก็หายไป เรือหยุดนิ่งตามไปด้วย
เพราะลมหยุดพัด
ซูเสี่ยว: ……
ช่างเป็นความรู้สึกที่ทำอะไรไม่ได้เลย น่าจะมาริมแม่น้ำให้เร็วกว่านี้
ตอนพายุเฮอริเคนระดับ 20 พัดมา เธออาจได้สัมผัสความสนุกของการซิ่งเรือก็ได้
ซูเสี่ยวเหลือบมองอย่างไม่ใส่ใจ แล้วสังเกตเห็นว่ามีข้อมูลปรากฏขึ้นข้างต้นหลิว
【ต้นหลิวต้นนี้ดูแปลก ๆ ถ้าโค่นมัน น่าจะมีอะไรโผล่ออกมา】
หรือว่าจะเป็นหีบสมบัติสีม่วงอีกใบ!
ซูเสี่ยวเริ่มหวั่นไหว
แต่เรือประมงลำนี้ยังต้องใช้เวลาอีกพักกว่าจะผูกมัดสำเร็จ จะลงจากเรือดีไหม?
ทันใดนั้น รถเฟอร์รารีสีแดงคันหนึ่งก็ปรากฏขึ้น มันพุ่งฝ่ากิ่งไม้ที่ขวางทางและซากอาคารที่พังถล่มมาได้อย่างไร้อุปสรรค ก่อนจอดลงไม่ไกลข้างหน้า แค่เห็นก็รู้ว่าไม่ใช่รถสปอร์ตธรรมดา
รถสปอร์ตคันไหนจะวิ่งได้แบบนี้ท่ามกลางเมืองรกร้างที่ถูกพายุเฮอริเคนทำลายจนพังพินาศ
ลมเริ่มพัดขึ้นมาเล็กน้อย ซูเสี่ยวรีบฉวยโอกาสขยับเรือประมงออกจากฝั่ง ให้ห่างจากริมตลิ่งไปอีกหน่อย
“ปินจื่อ หีบสมบัติสีแดงอยู่ตรงนี้!”
ชายสองคนลงจากรถ แล้วรถก็หายไป
ชายหนุ่มผมย้อมสีเทาหม่นกวาดตามองรอบด้าน สีหน้าดีใจอย่างเห็นได้ชัด “ปินจื่อ ที่นายพูดไว้ไม่ผิดเลย ทุกคนมุ่งหน้าไปเขตใจกลางเมืองกันหมด แต่กลับไม่มีใครอยู่แถวชานเมือง หีบสมบัติสีแดงวางเด่นหราอยู่ตรงนี้แท้ ๆ ยังไม่มีใครมาเปิดเลย”