ห้องใต้ดินถูกใช้ไปแล้ว 8 ใน 10 ส่วน เหลือทางเดินแคบ ๆ คับแคบไว้ให้ซูเสี่ยวเพียงช่องเดียว แม้แต่บนโซฟาก็ยังถูกยัดแน่นไปด้วยเสบียง
ซูเสี่ยวรู้สึกเสียดายอยู่ในใจ รู้อย่างนี้น่าจะเก็บของเข้ามาน้อยกว่านี้ ตอนนี้อยากจัดของก็จัดลำบากไปหมด
เธอครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนถามว่า “เสี่ยวโม่ ช่วยจัดการพื้นที่ให้ฉันได้ไหม?”
เสี่ยวโม่: 「ต้องการล้างทรัพยากรธรรมชาติทั้งหมดในบ้านปลอดภัยหรือไม่」
ซูเสี่ยว: “ไม่ใช่... ฉันไม่ได้จะล้างทั้งหมด”
เสี่ยวโม่กลับลังเลไปชั่วครู่ ก่อนตอบว่า 「คุณต้องการใช้ฟังก์ชัน ‘กำจัดขยะ’ ใช่หรือไม่ เมื่อเปิดใช้คำสั่งแล้ว ทรัพยากรที่เจ้าของบ้านสัมผัสจะถูกกำจัดทันที」
ทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ!
ซูเสี่ยวเอ่ยขึ้นโดยไม่รู้ตัวว่า “ขอบใจนะ เสี่ยวโม่”
เธอคิดว่าปัญญาประดิษฐ์แบบนี้คงไม่ตอบ แต่ไม่นานก็ได้ยินเสี่ยวโม่ตอบกลับว่า 「ไม่เป็นไร การได้ช่วยเหลือคุณถือเป็นเกียรติของฉัน」
เสียงประกาศดังขึ้นข้างหูอีกครั้ง—
【แทรกประกาศสำหรับข้อมูลที่มีเพียงผู้รอดชีวิตซึ่งผูกกับบ้านปลอดภัยเท่านั้นที่จะได้ยิน】
【ขณะนี้จำนวนบ้านปลอดภัยที่ผูกระบบแล้วแตะ 50% เสี่ยวโม่จึงเปิดศูนย์สื่อสารผู้รอดชีวิตในบ้านปลอดภัยให้ทุกคน ผู้รอดชีวิตสามารถออกคำสั่งเพื่อเข้าสู่ศูนย์สื่อสารและพูดคุยแลกเปลี่ยนเสบียงได้】
【หีบสมบัติวันสิ้นโลกได้ปรากฏบนดาวเคราะห์สีคราม มีเพียงผู้รอดชีวิตที่ผูกกับบ้านปลอดภัยเท่านั้นที่จะมองเห็น หีบสมบัติบรรจุทรัพยากรสำหรับเกมวันสิ้นโลกซึ่งไม่มีวันหมดอายุและมีคุณสมบัติพิเศษ ผู้รอดชีวิตคนแรกที่เปิดหีบสมบัติแต่ละสีได้จะกระตุ้นไข่อีสเตอร์พิเศษ】
【ภัยพิบัติพายุเฮอริเคนครั้งนี้จะกินเวลา 7 วัน ขอให้ผู้รอดชีวิตทุกท่านพยายามเอาชีวิตรอดต่อไป】
เมื่อเสียงประกาศจบลง ซูเสี่ยวก็ขมวดคิ้วแน่น
ข้อมูลที่ประกาศครั้งนี้ไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่คิด
พายุเฮอริเคนครั้งนี้จะกินเวลา 7 วัน หมายความว่าครั้งต่อไปอาจเกิดภัยพิบัติรูปแบบอื่นขึ้นจริง ๆ
อีกเรื่องคือบ้านปลอดภัยถูกผูกระบบไปแล้ว 50% แต่กลับยังประกาศเตือนผู้รอดชีวิตที่ผูกกับบ้านปลอดภัย ราวกับกำลังบอกทุกคนว่าจำนวนบ้านปลอดภัยกำลังลดลง
หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ออกคำสั่งว่า “เสี่ยวโม่ เปิดศูนย์สื่อสารผู้รอดชีวิต”
ในศูนย์สื่อสารสามารถดูข้อมูลส่วนตัวได้ หมายเลข: 6883649 เจ้าของบ้าน
หมายเลขดังกล่าวยังเป็นชื่อเล่นเริ่มต้นด้วย
เป็นช่องทางสื่อสารด้วยข้อความที่เรียบง่าย มีคนเริ่มโพสต์แล้ว
แต่ก็มีแต่ข้อความไร้สาระอย่าง “พวกคุณยังสบายดีไหม?” กับ “ข้างนอกกลายเป็นยังไงบ้าง?”
แตะชื่อเล่นของอีกฝ่ายเพื่อคุยส่วนตัวและแลกเปลี่ยนสิ่งของได้ ข้าง ๆ มีคำอธิบายการแลกเปลี่ยน ทั้งสองฝ่ายต้องตรวจสอบสินค้าที่จะแลกแล้วกดยืนยัน จึงจะทำรายการสำเร็จ ระบบล็อกการแลกเปลี่ยนไว้ทั้งสองฝ่าย ไม่มีช่องทางให้หลอกลวงกันได้
ซูเสี่ยวไม่เห็นใครเปิดเผยข้อมูลหรือประกาศหาสิ่งของแลกเปลี่ยนในช่องทางสาธารณะ จึงปิดศูนย์สื่อสารไป
เธออยากออกไปหาหีบสมบัติ แต่ตอนนี้ข้างนอกมีพายุเฮอริเคน ถ้าจะออกไปก็คงทำได้แค่ไปตามห้างใต้ดิน โกดัง หรืออาคารจอดรถใต้ดิน
แต่แถวนี้ก็มีอาคารใต้ดินอยู่ไม่น้อย
เธอใช้เวลา 2 ชั่วโมงค้นหาอาคารจอดรถใต้ดิน 4 แห่งที่ไม่มีทางออกและแทบทุกทางถูกซากอาคารถล่มปิดตาย จนพบหีบสีขาว 6 ใบ
หีบสีขาวทุกใบมีแต่อาหาร ชุดมาตรฐานคือ น้ำ 1 ขวดกับอาหารอะไรก็ได้ 1 ชิ้น
แต่ซูเสี่ยวมีไข่อีสเตอร์ของหีบสีขาว ทันทีที่เปิดหีบ อาหารข้างในจะเพิ่มเป็นสองเท่า
นอกจากนี้ หากเลือกไม่เปิดหีบ ก็สามารถเก็บหีบเข้าไปในบ้านปลอดภัยได้โดยตรง
ถ้าไม่ใช่เพราะใช้เวลาหา 2 ชั่วโมงแล้วเจอแต่หีบสีขาว ซูเสี่ยวคงคิดไปแล้วว่าโลกนี้มีแต่หีบสีขาว ยังดีที่ในโรงจอดรถใต้ดินแห่งที่ 4 เธอพบหีบสีแดงที่แตกต่างออกไป จึงเปิดทันที ข้างในมีขวานหนึ่งเล่ม แต่ไม่ได้กระตุ้นไข่อีสเตอร์
แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เวลาผ่านมานานขนาดนี้แล้ว ย่อมมีผู้รอดชีวิตที่คิดกักตุนเสบียงเหมือนกัน
【ขวานดับเพลิงระดับ 1】
【คำอธิบาย: ค่อนข้างหนัก แต่คมมาก ผู้รอดชีวิตทั่วไปไม่มีทางต้านมันได้ นอกจากนี้ยังใช้รับมือกับสิ่งแปลกประหลาดบางอย่างที่เกิดขึ้นหลังวันสิ้นโลกได้】
หลังจากกำขวานไว้ในมือ ข้อมูลบรรทัดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเหนือรถมาเซราตีที่จอดอยู่ไม่ไกลจากซูเสี่ยว
【รถคันนี้ดูเหมือนจะไม่ธรรมดา ลองโจมตีดูอาจมีอะไรเกิดขึ้นก็ได้】
เอาละ!
ซูเสี่ยวกำขวานแน่นแล้วเดินเข้าไปทันที
มาเซราตีคันใหม่เอี่ยม รถคู่ใจของประธานจอมเผด็จการในนิยาย ใครจะคิดว่าวันนี้เธอต้องฟันมันเป็นเศษเหล็ก!
เธอเงื้อขวานฟันลงไปทันที
เดิมทีคิดว่าต่อให้ใช้ขวาน ด้วยเรี่ยวแรงของเธอก็คงฟันรถเข้าไปได้ไม่ลึกนัก
แต่ไม่คิดเลยว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าขวานเล่มนี้ รถจะเปราะราวกับกระดาษ ฟันทีเดียวก็พัง
ฟันขวานครั้งที่สองลงไป รถก็กลายเป็นเศษเหล็กไปครึ่งคัน ดูเหมือนยิ่งฟัน รถก็ยิ่งแตกละเอียดขึ้นเรื่อย ๆ
พอฟันครั้งที่สาม รถก็กลายเป็นผงเหล็กหายวับไปทันที บนพื้นมีหีบสีม่วงปรากฏขึ้น
ซูเสี่ยวดีใจ รีบเปิดหีบ ข้างในมีม้วนคัมภีร์สีม่วงหนึ่งม้วน
ไม่มีข้อความแจ้งว่าได้ไข่อีสเตอร์ เพราะต้องมีอาวุธสีแดงถึงจะเห็นคำใบ้เกี่ยวกับการโจมตี เมื่อมีคนได้อาวุธสีแดงก่อนเธอ ก็ย่อมมีคนโจมตีสิ่งปลูกสร้างที่มีข้อมูลปรากฏก่อนเธอเช่นกัน
เธอเก็บม้วนคัมภีร์สีม่วงเข้าบ้านปลอดภัย แล้วมีข้อความเด้งขึ้นมา—
【ความจุคลังเก็บไม่เพียงพอ ไม่สามารถนำเข้าบ้านปลอดภัยได้ โปรดใช้งานโดยตรง หรือนำเข้าไปในบ้านปลอดภัยก่อนแล้วจึงใช้งาน】
ความจุคลังเก็บไม่พอแล้วเหรอ?
ซูเสี่ยวกดใช้ทันที
【สร้าง “แท่นผลิตอาวุธ” ต้องใช้: เหล็ก 0/4, ไม้กระดาน: 0/8, ใช้พื้นที่บ้านปลอดภัย 1】
เหล็กกับไม้กระดาน? ของสองอย่างนี้มาจากไหนกัน!
【พายุเฮอริเคนสงบลงแล้ว ขอแสดงความยินดีกับผู้รอดชีวิตทุกท่านที่ยังมีชีวิตอยู่ ช่วง 4 ชั่วโมงต่อจากนี้จะเป็นช่วงปลอดภัยอย่างสมบูรณ์ ไม่มีภัยพิบัติ ผู้รอดชีวิตสามารถออกไปหาเสบียงได้】
ดูเวลาแล้วเป็น 4 โมงเย็นพอดี หมายความว่าช่วงปลอดภัยอย่างสมบูรณ์จะยาวไปจนถึง 2 ทุ่ม แล้วหลัง 2 ทุ่มจะเกิดเหตุการณ์อันตรายอะไรขึ้นหรือเปล่า?
ตอนนี้เสบียงในห้องใต้ดินของซูเสี่ยวเต็มแล้ว เพราะเธอเปิดหีบสีขาวไป 7 ใบ แต่น้ำกับอาหารในหีบแต่ละใบไม่เหมือนกัน
ตอนนี้มีน้ำแร่ 6 ขวด น้ำอัดลมรสลูกพีชขาว 2 ขวด นม 2 ขวด และโคล่า 4 ขวด
ส่วนอาหารนอกจากช็อกโกแลตแท่งแล้ว ยังมีมันฝรั่งทอด เค้กช็อกโกแลต และอย่างอื่น มีเพียงอาหารหรือน้ำชนิดเดียวกันเท่านั้นที่ซ้อนรวมกันได้ นอกนั้นต้องแยกช่องในคลังเก็บ
เมื่อช่องในคลังเก็บเต็ม ก็ใช้ช่องทางส่งทรัพยากรของบ้านปลอดภัยไม่ได้ ต่อให้เจอหีบสมบัติก็เอากลับมาไม่ได้ ต้องเคลียร์พื้นที่ในคลังเก็บก่อน
แต่ถ้าเอาเสบียงออกจากคลังเก็บ ก็จะกินพื้นที่ในบ้านปลอดภัย ตอนนี้พื้นที่ของเธอก็เต็มแล้ว หากจะเอาของออกมา ก็ต้องทิ้งทรัพยากรธรรมชาติส่วนเกิน
ซูเสี่ยวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเปิดศูนย์สื่อสารผู้รอดชีวิต
ตอนนี้มีข้อความในศูนย์สื่อสารผู้รอดชีวิตมากขึ้น ผู้รอดชีวิตส่วนใหญ่เปิดหีบสมบัติกันแล้ว—
เจ้าของบ้าน 1820384:「อุปกรณ์ขยายบ้านปลอดภัย 1 ตารางเมตร แลกกับอาวุธ」
เจ้าของบ้าน 28495:「อาหาร 2 หน่วย แลกกับอาวุธระดับ 1 อะไรก็ได้」
เจ้าของบ้าน 1083745:「หีบสีขาว 3 ใบ แลกกับอาวุธระดับ 1 อะไรก็ได้」
เจ้าของบ้าน 2934734:「มีถังออกซิเจน 1 หน่วย อยากแลกน้ำกับอาหารสำหรับ 3 วัน」
……
ซูเสี่ยวกวาดตามองผ่าน ๆ แล้วพบว่าคนส่วนใหญ่ต้องการอาวุธ ดูท่าพวกเขาคงรู้กันแล้วว่าต้องมีอาวุธถึงจะเห็นคำใบ้เกี่ยวกับทรัพยากรพิเศษ
มีเพียงคนที่ขอแลกถังออกซิเจนเท่านั้นที่ทำให้ซูเสี่ยวสนใจอย่างมาก