“ระวัง!”
ชายร่างใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงข้ามซูเสี่ยวเห็นเข้าก็เอื้อมมือดึงเธอแทบจะในทันที
“โครม—”
แต่ชั้นวางสินค้าที่อยู่ด้านหลังเขาก็ล้มลงมาทางเดียวกัน
ขณะที่เจ้าหน้าที่พันธมิตรทั้งสองคิดว่าตัวเองคงไม่รอดแล้ว แผ่นดินไหวก็หยุดลง
พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็เห็นหญิงสาวตรงหน้ายกแขนเรียวทั้งสองข้างชูชั้นวางสินค้าน้ำหนักหลายร้อยจินไว้เหนือศีรษะ
ภาพตรงหน้าทำให้ทั้งคู่ตะลึงจนพูดไม่ออก
“ยังไม่รีบไปอีก!”
ซูเสี่ยวขมวดคิ้ว
หนึ่งในนั้นได้สติ รีบบอกเพื่อนที่อยู่ข้าง ๆ ว่า “ไปเร็ว”
“เอ่อ...เธอ...”
อีกคนยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกเพื่อนกระชากตัวออกไป
เมื่อเห็นทั้งสองคนไปแล้ว ซูเสี่ยวก็โยนสินค้าออกไปด้านข้างอย่างง่ายดาย
ชั้นวางสินค้าที่หนักหลายร้อยจินดูเบาหวิวเมื่ออยู่ในมือซูเสี่ยว แต่พอตกถึงพื้นกลับส่งเสียงกระแทกหนักอึ้ง
พละกำลังจากยาวันสิ้นโลกนี้ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ในโลกความเป็นจริงจะควบคุมได้
แต่ทรัพยากรทางยาไม่เหลือแล้ว เธอจึงทำได้เพียงกลับไปยังห้องใต้ดินเพื่อตรวจเวลา ตอนนี้ตีหนึ่ง
หรือว่าจะเกิดแผ่นดินไหวทุกชั่วโมงตรงเวลา?
ส่วนระดับความรุนแรงนั้น...
ซูเสี่ยวหยิบโทรศัพท์ออกมา แต่ไม่มีสัญญาณแล้ว เปิดแผนที่หรือวีแชตก็เชื่อมต่อไม่ได้
ตอนกลางวันเธอยังอาศัยสัญญาณที่แผ่ออกมาจากฐานรากเพื่อดูแผนที่ ตรวจสอบการสื่อสารกับข่าวที่ประกาศได้ แต่ตอนนี้ดูอะไรไม่ได้เลย
ดูเหมือนเป้าหมายของแผ่นดินไหวคือทำลายแหล่งสัญญาณบนพื้นดิน
ช่างเถอะ ซูเสี่ยวเปิดศูนย์สื่อสาร
อวี๋อวี๋: “ขอโทษนะ เพื่อนสาว เมื่อกี้ฉันออกไปทำธุระมา ไม่เห็นข้อความของเธอ ตอนนี้ยังต้องการอยู่ไหม? ฉันเอาน้ำมันเบนซินมาแลกให้เธอได้ 1 ถัง”