ขายงานเหล็กแต่ต้นเรื่อง พาครอบครัวไปหานายทหารเพื่อนซี้

ตอนที่ 1 契约血玉空间

9 นาที· 2.1K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

"ซินเยว่ ตามใจฉันเถอะนะ!

ยังไงเราก็จะเป็นสามีภรรยากันอยู่แล้ว

ฉันรีบ行使สิทธิ์ของสามีแต่เนิ่นๆ ไม่ดีกว่ารึ?"

เสื้อเชิ้ตสีฉูดฉาดของโหลวซินเยว่ถูกฉีกดังฉะ! เสียงเดียว

กระดุมพลาสติกราคาถูกอันเป็นเอกลักษณ์ของยุคสมัยกระเด็นเกลื่อนพื้นเต็มไปหมด

ในดวงตาของหลินเจียหนานฉายแววมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า เขากดโหลวซินเยว่ไว้ใต้ร่างอย่างบ้าคลั่ง

แน่นอน

สิ่งที่หลินเจียหนานมุ่งหวัง

คือหยกเลือดโบราณที่พิเศษซึ่งโหลวซินเยว่คล้องอยู่ที่คอ

ไม่ใช่โหวซินเยว่คนสวยแต่สมองกลวงโบ๋นี่หรอก

แค่เอายกเลือดให้หว่านหว่าน

นางก็ยอมหักหลังเพื่อนรัก แล้วมาคบกับเขา

····

แต่ครั้งนี้

โหลวซินเยว่เปิดมุมมองเหมือนพระเจ้าขึ้นมา

ถ้าเป็นร่างเดิม

คงถูกคำพูดของหลินเจียหนานที่อ้างตัวเป็นสามีหลอกจนล่องลอยไปไกลแล้ว

น่าเสียดาย!

ตอนนี้ใต้ร่างของหลินเจียหนาน

คือโหลวซินเยว่ หญิงชราวัยหกสิบจากศตวรรษที่ 23 ต่างหาก

แววตาของนางไม่มีความขุ่นมัวแห่งวัยชราหลงเหลืออีกต่อไป

ประกายคมวาบผ่านหางตาของเด็กสาว

ให้ตายสิ!

นักอ่านที่ดูนิยายปัญญาอ่อนแล้วโกรธจนตาย

คงมีแค่โหลวซินเยว่คนเดียวกระมัง!

เพียงเพราะตัวประกอบขยะทรยศในหนังสือมีชื่อและนามสกุลเดียวกับโหลวซินเยว่

นางจึงอินกับบทบาทมากเกินไป

ร่างเดิมเห็นแก่ตัวเนรคุณ

ไม่เพียงแต่ทำร้ายครอบครัวที่รักนางจริงใจ

ไม่ถึงสองปีเท่านั้น

ก็ต้องมามองคนตระกูลโหลวตายๆ เจ็บๆ

ร่างเดิมที่โง่ยังทำหยกเลือดมิติประจำตระกูลหาย

สุดท้ายกลายเป็นถุงเลือดเคลื่อนที่ให้คู่ชั่วช้าเลวทราม

เพิ่งจะสามสิบต้นๆ ก็ถูกทรมานจนแขวนคอตาย

หลังจากหญิงชราโหลวซินเยว่พบว่าตนเองถูกโกรธจนตาย

กลับกลายเป็นทะลุเข้ามาในหนังสือที่จุดสำคัญที่ร่างเดิมจะทำหยกเลือดมิติหาย

ดี ดี ดี ฟ้าก็ยังมีตา

ข้าเคยเห็นเล่ห์เหลี่ยมมามากกว่าที่เจ้าเคยกินเกลือเสียอีก

จะปล่อยให้แมลงสวาปามที่กินผู้หญิงไปวันๆ มางัดข้อข้าได้รึ?

หลินเจียหนานตอนนี้กำลังตั้งหน้าตั้งตาบีบคอโหลวซินเยว่ พยายามดึงหยกเลือดที่คอของนางออกมา

เฉิ่นหว่านชอบหยกเลือดชิ้นนี้ของโหลวซินเยว่มาก

ดังนั้นวันนี้หลินเจียหนานไม่ว่าอย่างไรก็ต้องหยกเลือดมาให้ได้

หลินเจียหนานจึงไม่ได้สังเกต

ผู้หญิงที่ใต้ร่างซึ่งเมื่อก่อนมองเขาเต็มไปด้วยความรัก

สีหน้าเย็นชาลงอย่างสิ้นเชิง

จริงๆ แล้วก่อนหน้านี้หลินเจียหนานเคยขอหยกเลือดชิ้นนี้จากโหลวซินเยว่

แต่คนในบ้านกำชับโหลวซินเยว่ว่านี่คือสมบัติตกทอดของตระกูล แล้วโหลวซินเยว่ก็ชอบหยกเลือดมากด้วย

จึงไม่ถูกคนเลวหลอกเอาไปได้

ดังนั้นวันนี้หลินเจียหนานจึงนัดโหลวซินเยว่มาที่หอพักของเขา โดยมีจุดประสงค์ที่จะพลีกายตนเองเพื่อขโมยหยกมีค่านี้

เพราะตระกูลโหลวกำลังจะถูกส่งไปใช้แรงงาน หลินเจียหนานรอต่อไปไม่ไหว

เฉิ่นหว่านที่อยู่เบื้องหลังเขายิ่งรอไม่ไหวกว่า

ก็ลำบากหลินเจียหนานจริงๆ

เพื่อแสดงละครให้สมจริง

ต้องใช้มืออีกข้างลูบใบหูเล็กน่ารักของโหลวซินเยว่ และเนินอกอิ่มนุ่มทั้งสองเต้าของนางเป็นครั้งคราว

ก็เพื่อให้ผู้หญิงเคลิบเคลิ้มตกเป็นทาส

แต่โหลวซินเยว่กลับไม่สะทกสะท้าน

ยายแก่นางไม่เพียงแต่เคยเห็นหมูวิ่ง เคยกินหมูด้วย

เมื่อรู้ว่าหลินเจียหนานไม่ได้จะมีความสัมพันธ์ทางกายกับนางจริง

โหลวซินเยว่ก็เริ่มมองการแสดงของเขาอย่างเงียบๆ

เฮ้อ ฝีมือห่างชั้นกับสามีที่ตายเร็วทั้งสองนางในยุคปัจจุบันมาก!

โหลวซินเยว่ประเมินในใจโดยที่หน้าไม่แดงใจไม่เต้น

โดยไม่สนใจเลยว่าตอนนี้นางเป็นแค่สาวโสดวัยยี่สิบปีเท่านั้น

ในตอนที่มือสกปรกของหลินเจียหนานกำลังจะแตะสร้อยคอของโหลวซินเยว่

โหลวซินเยว่ขยับตัว

"จั๊กจี้จังเลย ฮ่าๆ!"

ภายนอกดูเหมือนดิ้นรนอายและหลบหลีก

แต่แท้จริงแล้วโหลวซินเยว่จ้องสันจมูกโด่งๆ ของหลินเจียหนานมานานแล้ว

ต่อยเข้าไปอย่างแรงหมัดเดียว ชายหนุ่มก็สะดุ้งโหยงทันที

ทั้งร่างหดลงจากเตียง ล้มก้นจ้ำเบ้านั่งกับพื้น

"โอ๊ย~"

ดวงตาโหลวซินเยว่ไหนเลยจะยังมีความปวดใจและหลงใหลหลงเหลืออยู่

ควรจะให้ไอ้พวกกินผู้หญิงนี่ได้เห็นซะบ้าง ว่าพลังเด็ดขาดเมื่อผู้หญิงตื่นรู้แล้วนั้นเป็นอย่างไร

"โหลวซินเยว่ คุณ..."

หลินเจียหนานแทบจะคลั่ง

น้ำเสียงเขินออดอ้อนของสาวน้อยดังขึ้นเหนือศีรษะหลินเจียหนาน

"เมื่อกี้ยังเรียกฉันว่าหวานใจอยู่เลย แค่แป๊บเดียวกลับเรียกชื่อเต็มซะแล้ว?

พวกผู้ชายนะไม่มีดีสักคน

อีกอย่าง ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ

ใครใช้ให้นายกดเจ็บตรงนั้นของฉันล่ะ..."

ความคลุมเครือที่พูดไม่เต็มปากนั้นอันตรายที่สุด

หลินเจียหนานก็คิดถึงภาพบางอย่างขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เลือดกำเดาพุ่งแรงกว่าเดิม

ในเมื่อได้ทะลุมาในหนังสือแล้ว

โหลวซินเยว่ก็ต้องเอาทั้งต้นทั้งดอก ทบทวงแค้นที่ถูกโกรธจนตายมาให้สาแก่ใจ

"อ๊ะ! เจียหนาน

หน้าเธอเลือดเต็มเลย รีบไปจัดการเถอะ!"

แม้จะรังเกียจโหลวซินเยว่แค่ไหน

หลินเจียหนานก็ไม่ยอมให้ผู้หญิงคนไหนเห็นสภาพนี้เป็นอันขาด

เห็นเสื้อผ้าโหลวซินเยว่ถูกตนทำพังหนีไม่ได้ จึงคิดว่าเจ้าคนโง่นี่เป็นห่วงเขาจริงๆ

หลินเจียหนานไม่พูดอะไร

มือหนึ่งปิดจมูก อีกมือถือกะละมัง ออกไปอย่างสบายใจ

ที่ล้างหน้าอยู่ใกล้กับกำแพงข้างชั้นล่างของหอพัก

ฉวยโอกาสตอนนี้ โหลวซินเยว่ลุกขึ้นแล้วรื้อค้นในห้องพักเรียบง่ายนี้ทันที

หาจดหมายที่หลินเจียหนานกับอีนังเฉิ่นหว่านใช้หยอกล้อกัน และแผนการชั่วช้าที่จะชิงหยกเลือดประจำตระกูลของนาง

อีกอย่างคือบัตรและเงินประเภทต่างๆ นาฬิกา และปากกาหมึกซึมที่ร่างเดิมให้หลินเจียหนานในช่วงสองปีมานี้

โชคดีที่ไอ้หนุ่มกินผู้หญิงอย่างหลินเจียหนาน เพื่อแสดงความภักดีต่อหน้าเฉิ่นหว่าน ไม่เคยใช้ข้าวของของโหลวซินเยว่

มีเพียงตอนกลางคืน ค่อยจุดตะเกียงน้ำมัน หยิบของพวกนี้ที่โหลวซินเยว่ทุ่มเงินซื้อมาออกมาเช็ดถูอย่างตั้งใจ

ราวกับกำลังชื่นชมเสน่ห์ที่ตนพิชิตผู้หญิงได้มากมาย

โหลวซินเยว่ที่เปิดมุมมองพระเจ้าแล้ว ในไม่ช้าก็พบกล่องไม้ใส่กุญแจที่อยู่ด้านล่างสุดของตู้เสื้อผ้า

หลังจากตรวจสอบที่อื่นๆ ยืนยันว่าไม่มีของมีค่าใดๆ แล้ว

โหลวซินเยว่ก็ยิ้มออกมาอย่างพอใจ

นางตัดสินใจเด็ดขาด กัดนิ้วตนเองจนเลือดออก

หยดเลือดของนางลงบนหยกเลือด

สิ่งอัศจรรย์คือ

หยกเลือดดูดซับหยดเลือดเข้าไปทันที ทั้งห้องฉายแสงสีขาววาบหนึ่ง

เรื่องนี้ก็ต้องขอบคุณที่ได้อ่านหนังสือล่วงหน้า

ได้รู้ว่าหลังจากเฉิ่นหว่านได้หยกเลือดไปได้สามเดือนก็ได้ทำพันธสัญญากับหยกเลือดมิติโดยบังเอิญ

โหลวซินเยว่เกือบจะถูกความโง่ของร่างเดิมทำให้อยากร้องไห้

ของตัวเองแท้ๆ ยังถูกคนอื่นฉกฉวยเอาไปได้

บนโลกนี้คงมีแค่โหลวซินเยว่คนเดียวนี่แหละ

วินาทีต่อมา

มือของโหลวซินเยว่สัมผัสเพียงแผ่วเบา

สมบัติทั้งหมดของหลินเจียหนาน รวมทั้งเอกสารต่างๆ ก็หายวับเข้าสู่มิติแห่งนี้

ต้องยอมรับว่า หยกเลือดนี้เป็นสมบัติล้ำค่าหายากจริงๆ

ก็โทษร่างเดิม

ที่ชอบอวดต่อหน้าเฉิ่นหว่านทุกครั้ง

ว่าสมบัติล้ำค่าที่สุดในรอบร้อยปีของตระกูลโหลวสวมอยู่บนตัวนาง

หารู้ไม่

ว่าความอิจฉาริษยาของคนเราจะบ้าคลั่งถึงขั้นไหน

เฉิ่นหว่านฟังเจ้าคนโง่ร่างเดิมพูดย้ำอยู่ตรงหน้านางครั้งแล้วครั้งเล่าว่านางตามใจที่บ้านแค่ไหน

นั่นย่อมทนไม่ได้แน่

ดังนั้นครั้งนี้ที่ตระกูลโหลวจะถูกส่งไปฟาร์มหนาวเหน็บทางเหนือ มือของเฉิ่นหว่านก็มีเอี่ยวด้วย

แววตาของโหลวซินเยว่ฉายประกายคมกริบ

รอเถอะ!

นางจะตามไปชำระสะสางทีละคน

เวลาเหลือให้โหลวซินเยว่ไม่มากแล้ว

ดังนั้นนางยังมีเรื่องต้องทำอีกมากมาย

ไม่ลืมก้มลงหาซี่โครงเสื้อเชิ้ตเจ็ดเม็ดอยู่ที่ขอบเตียง

โหลวซินเยว่ถอนหายใจอย่างโล่งอกแท้จริง

ในยุคที่ระวังเรื่องชายหญิงกันขนานนี้

โหลวซินเยว่รับคำเชิญมาหอพักของหลินเจียหนานก่อนฟ้าสาง นับว่าเป็นการหาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ

ถ้าถูกใครพบเข้า มีแต่ต้องถ่วงน้ำสถานเดียว

ตอนนี้ต้องรีบไป สิ่งแรกที่ต้องทำคือขายงานก่อน

โหลวซินเยว่มีแผนในใจแล้ว

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป