“อ๊า!”
“เลือด! นั่นเลือด!”
“ในหิน... ทำไมถึงมีเลือดได้?!”
ทุกคนมองภาพสุดพิสดารตรงหน้า ต่างกรีดร้องด้วยความตกใจแล้วพากันถอยหนี
ฉัวะ!
ขณะที่เหตุการณ์กำลังชุลมุน รอยเลือดที่ขยุกขยิกก็รวมตัวกันกลายเป็นเมล็ดสีแดงเข้มเมล็ดหนึ่ง หมุนคว้างกลางอากาศอย่างน่าพิศวงสองสามรอบ ก่อนพุ่งตรงเข้าใส่เสิ่นชิง
เดิมทีเสิ่นชิงยังพอสงบสติได้ อย่างไรเสียด้วยสถานะของเธอ จึงมีโอกาสได้สัมผัสแวดวงที่คนทั่วไปเข้าไม่ถึง เช่น... คนเหนือธรรมชาติ!
แต่เมื่อเห็นเมล็ดเลือดพุ่งเข้ามาหา ใบหน้างดงามของเธอก็ซีดเผือด เธอถอยหลังโดยไม่รู้ตัว
แต่ความเร็วของเธอจะเทียบกับเมล็ดเลือดได้อย่างไร!
ชั่วพริบตา เมล็ดเลือดก็พุ่งมาถึงตรงหน้าเสิ่นชิง กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นโชยเข้าจมูก
“อ๊า!”
เสิ่นชิงกรีดร้อง ใบหน้างามซีดไร้สีเลือด
“ระวัง!”
หลินฝานที่จับตาดูเมล็ดเลือดมาตลอด ก้าวออกไปขวางหน้าเสิ่นชิงในช่วงคับขัน
มือขวาของเขาพุ่งออกไปเร็วปานสายฟ้า คว้าเมล็ดเลือดที่พุ่งเข้ามา
ทันทีที่สัมผัสเมล็ดเลือด พลังหยั่งรู้ต้นกำเนิดก็ทำให้เขาได้รับข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งนี้จากมรดกจักรพรรดิมนุษย์ในทันที
“เมล็ดพันธุ์หุ่นเชือดเลือด? เปลี่ยนเป็นเมล็ดเลือดได้ พอฝังเข้าไปในร่างคนแล้วจะทำให้คนนั้นกลายเป็นหุ่นเชิดงั้นหรือ?”
หลินฝานตกใจ กำเมล็ดเลือดไว้แน่น
วินาทีถัดมา ไอเย็นยะเยือกชวนพิสดารก็ปะทุออกจากฝ่ามือ เมล็ดเลือดบิดดิ้นและกระแทกอย่างบ้าคลั่ง พยายามเจาะผ่านผิวหนังเข้าไปหยั่งรากงอกภายในร่างของเขา
“หึ!”
หลินฝานครางเสียงต่ำ แววตาคมกริบราวกับคมมีด
เขาโคจรเคล็ดวิชาหุนตุ้นอย่างบ้าคลั่ง ตราประทับจักรพรรดิมนุษย์เองก็เปล่งแสงสีทองเจิดจ้า