“นี่คือตำรับยาผลึกทองเมล็ดวุ่นวายที่ท่านคำนวณให้ข้าหรือ?”
ในถ้ำพำนักของกู้ฉางเซิง เมื่อเห็นตำรับยาผลึกทองเมล็ดวุ่นวายที่บรรพชนเลือดบาปคำนวณออกมา มุมปากของกู้ฉางเซิงก็กระตุกอย่างรุนแรง
“ดอกไม้วิญญาณสวรรค์ ผลน้ำวิญญาณ ผลไฟวิญญาณ ผลดินวิญญาณ ผลไม้วิญญาณ ผลทองวิญญาณ ผลหยินหยาง หญ้าธาตุทั้งห้า……”
วัตถุดิบเหล่านี้ แต่ละอย่างล้วนเป็นพืชวิญญาณระดับสุดยอดเป็นอย่างน้อย และราคาของพืชวิญญาณระดับสุดยอดแต่ละชนิดก็อย่างน้อยหมื่นศิลาวิญญาณ หรือแม้แต่หลายหมื่นศิลาวิญญาณ ไม่ต้องพูดถึงว่าพืชวิญญาณระดับสุดยอดเช่นนี้มีราคาแต่หาซื้อไม่ได้ เพียงแค่จำนวนและความล้ำค่า โดยประมาณการขั้นต่ำไม่ต่ำกว่าห้าแสนศิลาวิญญาณก็ซื้อไม่ได้……
และด้วยจำนวนที่กู้ฉางเซิงกินยาเป็นประจำ ตัวเองต้องเตรียมอย่างน้อยสิบถึงยี่สิบเม็ด จึงจะมีความมั่นใจอยู่บ้าง
ตามความน่าจะเป็นที่ยาเม็ดหนึ่งเตาหลอมได้ห้าเม็ด ต่อให้การหลอมยาในแต่ละครั้งต่อไปจะสำเร็จทั้งหมด ก็ต้องหลอมอย่างน้อยสี่ครั้ง สี่ครั้งก็คือทรัพยากรสองล้านศิลาวิญญาณ
บวกกับเงินซื้อเตาหลอมย่าระดับสาม ก็ต้องใช้ศิลาวิญญาณอีกหลายหมื่น
ดังนั้น ต่อให้อัปเกรดศิลาวิญญาณสิบสองหมื่นที่มั่วหยวนให้ตัวเองทั้งหมด ก็เป็นเพียงหนึ่งล้านสองแสนเท่านั้น ยังคงไม่พออีกไกล ยังขาดอีกแปดแสนศิลาวิญญาณ!
“ดูท่าคงต้องลงเขาสักครั้ง เอาศิลาวิญญาณระดับกลางที่อัปเกรดแล้วเหล่านี้ไปแลกเป็นศิลาวิญญาณระดับล่างที่ศาลาชิงเฟิง แล้วกลับมาอัปเกรดเป็นศิลาวิญญาณระดับกลาง แล้วค่อยไปซื้อวัตถุดิบ”
“น่าจะพอแล้ว”
“เพียงแต่พวกที่อยู่ข้างหน้านั้นเริ่มมีความหวาดระแวงในตัวข้าแล้ว หากข้าเปิดเผยทรัพย์สินอีกครั้ง ต้องนำภัยสังหารมาแน่นอน และเฉินหยางกับลั่วชิงเกอต่างก็จับตาข้าอยู่ หากรู้ว่าข้าลงเขา คาดว่าพวกมันคงไม่ปล่อยโอกาสนี้”
กู้ฉางเซิงตกอยู่ในความลังเล
ถึงแม้เขาจะถ่อมตัวมาก แต่ก็ดึงดูดความสนใจจากผู้คนมากมาย และยังมีมั่วหยวนที่ไม่รู้เบื้องลึก ยิ่งสามารถเรียกวิญญาณนับไม่ถ้วนมาเป็นสายตาของเขาได้