ในเพิงฟางเล็ก ๆ เมื่อชิ้นเนื้อของพญางูเขียวฟ้าเข้าไป สารพิษนานาชนิดก็ถูกกลั่นออกมาอีกครั้ง พิษเหล่านี้มีทั้งพิษเสน่หาที่ตัวพญางูเขียวฟ้ามีเอง และพิษชนิดใหม่ที่เกิดจากการผสมผสานกับสิ่งที่กู้ฉางเซิงป้อนเข้าไป
เมื่อเวลาผ่านไปหนึ่งชั่วยาม เนื้อพญางูเขียวฟ้าหลายพันจินถูกกลั่นออกมาเป็นพิษได้สิบจิน มองดูพิษหลากสีสันที่ปนเปื้อนสารพิษนานาชนิดนี้ ดวงตากู้ฉางเซิงสุกสว่างราวกับเลือด
"พิษพวกนี้ล้วนผ่านการกลั่นบริสุทธิ์ ตามหลักการแล้ว พิษเสน่หาของพญางูเขียวฟ้าก็น่าจะถูกยกระดับถึงขีดสุด หากใครแม้เพียงสัมผัสเพียงเสี้ยวเดียว ต่อให้เป็นสาวบริสุทธิ์ผู้เคร่งครัดก็ทานไม่ไหว"
คิดได้ว่าก็เพราะพิษเสน่หานี้เองที่ทำให้ตนได้ล้มหลู่กับเย่หนิงซวง กู้ฉางเซิงก็ได้แต่นิ่งเงียบไปชั่วขณะ
"ต่อไปห้ามแตะต้องพิษนี้เด็ดขาด ไม่เช่นนั้นจะเป็นกรรมไปทั่ว ลำบากเหลือเกิน..."
บ่นเสร็จ กู้ฉางเซิงก็เอ่ยเรียกน้ำเต้าเซียนด้วยสีหน้าตื่นเต้นยินดี
"น้ำเต้าเซียน ยกระดับให้ข้า!"
ทันใดนั้น บุญกุศลห้าสิบจุดภายในน้ำเต้าเซียนก็ถูกหักลบจนหมดเกลี้ยง กู้ฉางเซิงเห็นพิษสิบจินนั้นพลันราวกับถูกยกขั้นขึ้นไปอีกระดับ สีสันสดใสฉูดฉาดยิ่งกว่าเดิม
และพิษที่เดิมผสมรวมกันอยู่ หลังยกระดับแล้วกลับแยกออกเป็นเจ็ดกลุ่ม
พิษแต่ละกลุ่มล้วนทำให้กู้ฉางเซิงรู้สึกใจสั่นจนขนลุก
เมื่อได้อาวุธคุ้มชีพนี้มา กู้ฉางเซิงก็หยิบขวดหยกออกมาหนึ่งกอง ใช้พลังวิญญาณห่อหุ้มพิษทั้งเจ็ดชนิดนี้อย่างระมัดระวัง แล้วบรรจุลงในขวดหยกแต่ละใบ
ในแต่ละขวดหยกมีพิษประมาณสองตำลึง พิษสิบจินทั้งหมดบรรจุได้ห้าสิบขวด
กู้ฉางเซิงเก็บพิษห้าสิบขวดนั้นด้วยความพอใจ จากนั้นก็มองไปที่ศิลาวิญญาณหนึ่งหมื่นหนึ่งพันก้อนในถุงเก็บของของตน "ตามหลักการแล้ว พืชวิญญาณ พิษ โอสถ ล้วนสามารถชำระล้างและยกระดับได้ เช่นนั้นศิลาวิญญาณก็น่าจะเปลี่ยนจากศิลาวิญญาณธรรมดาเป็นศิลาวิญญาณระดับสุดยอดได้เช่นกัน"